قابلیت سازگاری و بررسی آزمایشگاهی اثر برخی حشره کش ها و اسانس های گیاهی با قارچ بیمارگر حشراتLecanicillium" longisporum"
(ندگان)پدیدآور
پناهی, امیدقانع جهرمی, مجتبیلونی, آزادهنوع مدرک
Textعلمی پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
قارچ های بیمارگر یکی از عوامل موثر در کنترل حشرات آفت می باشند. زنده مانی کنیدی های قارچ ها، در اثر عوامل محیطی وحشره کش های شیمیایی که برای حفاظت گیاهان استفاده می شوند، تغییر می یابند. در این پژوهش، اثر حشره کش های ایمیداکلوپراید، استامیپراید و اسانس های گیاهی نعناع (.Mentha spicata L) از تیره Lamiaceae، زیره سبز (.Cuminum cyminum L) از تیره Apiaceae و لیموترش (.Citrus aurantifolia L) از تیره Rutaceae روی رشد میسلیوم و میزان جوانه زنی کنیدیوم قارچ Lecanicillium longisporum (Petch) Zare & Gams بررسی شد. غلظت های مورد استفاده برای این حشره کشها و اسانس های گیاهی شامل (l/lµ250 (0.5 MC)، l/lµ500 (MC) و l/lµ1000 (2 MC) بودند. آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی انجام و اثر حشرهکشها و اسانسها در سه غلظت با چهار تکرار در دمای 1±27 درجه سلسیوس روی محیط کشت SDA بررسی شد. نتایج نشان داد که اثر سه اسانس گیاهی و دو حشره کش مورد استفاده روی پارامترهای میزان رشد میسلیوم و درصد جوانه زنی قارچ بیمارگر حشرات L. longisporum در مقایسه با تیمار شاهد در سطح آماری یک درصد معنی دار بودند. اسانس زیره سبز و حشره کش استامی پراید به ترتیب با 19/20، 18/21، 37/23 و 43/23 درصد بیشترین و اسانس های لیموترش و نعناع نیز به ترتیب با 69/7، 56/9، 01/15 و 21/14 درصد کمترین درصد بازدارندگی در رشد میسلیوم و جوانه زنی کنیدیوم قارچ را داشتند. نتایج نشان داد که قارچ مورد مطالعه در برابر اسانس لیموترش عکس العملی از خود نشان نداده و اسانس زیره سبز و حشره کش استامی پراید دارای اثر قارچ کشی می باشند. همچنین مشخص شد که با افزایش درصد مهار رشد میسلیومی قارچ، میزان تولید کنیدیوم در هر تشتک پتری به طور قابل توجهی کاهش پیدا می کند. اسانس های لیموترش و نعناع با توجه به اثر قابل توجه و کم خطر بودن شان برای انسان و محیط زیست نسبت به حشره کش های شیمیایی، می توانند در برنامه کنترل تلفیقی آفات به همراه این قارچ بیمارگر و یا به عنوان مدلی برای ساخت آفت کش های جدید با قابلیت سازگاری بالا مورد استفاده قرار گیرند.
کلید واژگان
اسانس گیاهیحشره کش
بیمارگر حشرات
قابلیت سازگاری
شماره نشریه
3تاریخ نشر
2014-11-221393-09-01
ناشر
دانشگاه آزاد اسلامی اراکIslamic Azad University of Arak
سازمان پدید آورنده
دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه گیاه پزشکی، دانشگاه ارومیهگروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور




