بررسی تاثیر پایری‌پروکسی‌فن، هگزافلومورون و فلوفنوکسورون روی شته مومی کلم، Brevicoryne brassicae L. (Hem., Aphididae)، در مزارع کلزا

Abstract

شته مومی کلم، <em>Brevicoryne brassicae </em>L.<em>،</em> آفت مهم کلزا در ایران بوده و باعث خسارت مستقیم و غیرمستقیم به مزارع کلزا می­شود. در این تحقیق، تاثیر ترکیبات تنظیم­کننده رشد حشرات شامل پایری­پروکسی فن، هگزافلومورون و فلوفنوکسورون در مقایسه با حشره­کش ایمیداکلوپرید روی شته مومی کلم در شهرستان پاسارگارد استان فارس در سال زراعی 88-1387 در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی بررسی شد. هر یک از تنظیم­کننده­های رشد در سه غلظت 5/0، 75/0 و 1 در هزار و ایمیداکلوپرید در غلظت 1 در هزار استفاده و تاثیر کشندگی آن­ها با نمونه­برداری از شته مومی قبل از محلول­پاشی و زمان­های 3، 7 و 14 روز بعد از محلول­پاشی مقایسه شد. براساس نتایج به­دست آمده از تلفات ایجاد شده در زمان­های مختلف و نیز مقدار عملکرد محصول، ترکیب ایمیداکلوپراید با ایجاد حدود 87% تلفات و نیز عملکرد حدود 1990 کیلوگرم در هکتار، بهترین ترکیب بود. همچنین در بین ترکیبات تنظیم­کننده رشد، مهارکننده سنتز کیتین هگزافلومورون با 85% تلفات، بیشترین تاثیر را در ایجاد تلفات و افزایش عملکرد محصول داشت. لذا با توجه به نتایج به­دست آمده، ترکیب هگزافلومورون با غلظت 1 در هزار، می­تواند یکی از سموم توصیه شده در کنترل شته مومی کلم در مزارع کلزا باشد.