واکاوی مؤلفه‌های تعلیم در تبیین آموزه‌های وحی در سیره رضوی

Abstract

<span lang="FA">در جامعه دینی توجه به امر تعلیم و آموزش مفاهیم دینی جایگاه محوری دارد چرا که تعلیم و تعلم آیات الهی ابزاری برای رسیدن انسان به سعادت</span><span lang="FA"> است. ازآن‌جاکه به اعتقاد شیعه، ائمه اطهار^(ع) منزلت ویژه‌ای در تفسیر معارف الهی دارند، این پژوهش در پاسخ به پرسش مهم‌ترین شیوه‌های تعلیم و تبیین مفاهیم دینی در سیره رضوی، به معرفی دو دسته مؤلفه پرداخته است. مؤلفه‌های مستقیم که متعلم با قصد قبلی برای یادگیری حاضر می‌شود؛ روش‌هایی چون پرسش و پاسخ، مناظره، جدل، خطابه و موعظه و مؤلفه‌های غیر مستقیم که معلم بدون آن که مستقیم متعلمان را مورد خطاب قرار دهد، این آموزش را به‌طور غیر مستقیم انجام می‌دهد مانند نمایش، مثال، قصه و مقایسه؛ البته نوع استفاده امام‌رضا^(ع) ازاین‌روش‌ها طبیعتا متناسب با روحیه افراد و شرایط زمانی و مکانی بوده است. این روش‌ها می‌تواند الگویی برای تدوین سند چگونگی تعلیم وآموزش معارف الهی در میان معلمان ادیان و مذاهب باشد.</span>