تاثیر دمای ذوب‌ریزی و گرمایش مجدد بر ریزساختار و خواص سایشی آلیاژ A390 در ریخته‌گری روی سطح شیب‌دار

Abstract

ریخته‌گری روی سطح شیب‌دار یکی از روش‌های تولید در حالت نیمه‌جامد است. استفاده از فرآیندهای نیمه‌جامد موجب کاهش میزان تخلخل‌های گازی و انقباضی و اصلاح ریزساختار می‌شود. در این پژوهش، تاثیر دمای ذوب‌ریزی در فرآیند ریخته‌گری روی سطح شیب‌دار و همچنین تاثیر دمای گرمایش مجدد بر ریزساختار و خواص سایشی آلیاژ آلومینیم A390 مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا، ذوب‌ریزی در 5 دمای مختلف روی سطح شیب‌دار با طول mm 500 و زاویه ثابت °45 و دمای قالب C°450 انجام شد. سپس عملیات گرمایش مجدد در سه دمای متفاوت با زمان گرمایش مجدد ثابت صورت گرفت. نتایج نشان داد که حالت مطلوب از نظر غیردندریتی شدن فاز آلومینیم و بیشینه مقدار سختی در دمای ذوب‌ریزی C°590 روی سطح شیب‌دار بدست آمد. در بررسی تاثیر دمای گرمایش مجدد، نمونه نگهداری شده در دمای C°545 به مدت 30 دقیقه نسبت به دو دمای 555 و C°565، از ریزساختار دانه‌ریزتر و یکنواخت‌تری برخوردار است. به طوری‌که میزان سختی در این دما حدودا HB 130 و میزان کاهش وزن gr 0193/ 0بدست آمد و سختی و مقاومت به سایشی آن نسبت به نمونه بدون گرمایش به ترتیب 30 و 43 درصد افزایش یافته است.