تأثیر کاربرد پتاسیم در مراحل مختلف فنولوژی بر عملکرد و کیفیت میوه نارنگی انشو

Abstract

<strong>هدف این پژوهش تعیین نقش مصرف بهینه پتاسیم در مراحل کلیدی فنولوژی رشد میوه نارنگی انشو میاگاوا در افزایش نسبی عملکرد و کیفیت میو است. بنابراین مصرف خاکی (کود آبیاری) و مجلول‌پاشی پتاسیم پس از تشکیل میوه بود، تقسیم سلولی، ریزش فیزیولوژی و انبساط سلولی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تیمار و چهار تکرار مورد بررسی قرار گرفت. مقدار مصرف پتاسیم برای همه تیمارهای آزمایشی یکسان بود و با توجه به نتایج آزمون خاک، برگ و همچنین پیش‌بینی عملکرد متوسط درختان تعیین شد اما زمان مصرف و شکل آن متناسب با تیمارهای آزمایشی تغییر کرد. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد، وزن متوسط میوه و غلظت پتاسیم برگ از کودآبیاری پتاسیم پس از تشکیل میوه (اواسط فاز اول رشد میوه) به علاوه محلول‌پاشی پتاسیم پس از تشکیل میوه و در مرحله انبساط سلولی (فاز دوم رشد میوه) حاصل شد. همه تیمارهای مصرفی درصد میوه‌های دارای لکه‌های آفتاب سوختگی را کاهش و اندازه میوه را نسبت به شاهد افزایش دادند و کلاس نسبی اندازه میوه‌ها به طور معنی‌داری نسبت به شاهد افزایش دادند. اما محلول‌پاشی پتاسیم پس از تشکیل میوه و ریزش فیزیولوژی بیشترین تأثیر در افزایش نسبی قطر میوه‌ها نسبت به شاهد داشتند و درصد میوه‌های بزرگتر را به طور نسبی افزایش دادند. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد که محلول‌پاشی پتاسیم درصد میوه‌های ریز را کاهش و در مقابل درصد میوه‌های متوسط و درشت را افزایش می‌دهد. با توجه به نتایج این پژوهش، توصیه می‌شود از مصرف پتاسیم به شکل کود پایه (قبل از شروع رشد) اجتناب شود و مصرف خاکی به شکل کودآبیاری پس از تشکیل میوه به صورت تقسیطی شروع شود همچنین محلول‌پاشی نیترات پتاسیم پس از تشکیل میوه و ریزش فیزیولوژی تابستانه انجام شود.</strong>