ارزیابی توان هیدروکربن زایی سازند گدوان در میدان پارس جنوبی با استفاده از روش ∆LogR

Abstract

امروزه، ارزیابی توان هیدروکربن­زایی سازندها با استفاده از روش<span style="font-family: Times New Roman;"> ∆logR </span>(روشی براساس جدایی بین نمودارهای درون‌چاهی تخلخل<span style="font-family: Times New Roman;">(DT / CNL / RHOB) </span>) و نمودار درون<span style="font-family: Times New Roman;">‎</span>چاهی مقاومت­ ویژه (<span style="font-family: Times New Roman;">RT</span>)به‌عنوان روشی مناسب در بسیاری از چاه­های هیدروکربنی در جهان به کار برده می­شود. آغاز این روش­ها که در سال­های 1980 مورد توجه پژوهشگران قرار گرفت براساس تأثیرات لایه­های دارای مواد آلی برروی نمودارهای درون‌چاهی بود. <span style="font-family: Times New Roman;">Passey et al. (1990)</span> روشی را برای پیش‌بینی غنی‌شدگی ماده آلی در سنگ­های مادر ارائه کردند که دارای دقت بالا و قابلیت بررسی محدوده وسیعی از درجه بلوغ بود. اساس این روش از برهم‌نهی نمودارهای درون‌چاهی تخلخل(صوتی، نوترون، چگالی) مقیاس‌بندی شده برروی نمودار درون‌چاهی مقاومت ویژه و تعیین مقدار جدایی بین این دو نمودار و محاسبه مقدار کل کربن آلی <span style="font-family: Times New Roman;">TOC</span> و <span style="font-family: Times New Roman;">S2</span> است. با استفاده از این روش می­توان در مراحل اکتشاف و تولید، ارزیابی نسبی مناسبی از سازندها را بدون تهیه نمونه به‌دست آورد. در این مطالعه، مناطق دارای غنی‌شدگی ماده آلی سازند گدوان در چاه <span style="font-family: Times New Roman;">SP-A</span> واقع در ناحیه پارس جنوبی با استفاده از روش <span style="font-family: Times New Roman;">∆LogR</span> تعیین شده است و برای چاه <span style="font-family: Times New Roman;">SP-A</span> نتایج حاصل از این بررسی با داده­های مربوط به تجزیه پیرولیز راک­اول نمونه­های مغزه مقایسه شده­اند که ارتباط خوبی نشان می‌دهند.