بررسی رابطه خاستگاه اجتماعی و احساس برخورداری از فرصت‌های زندگی(مورد مطالعه: سرپرستان خانوارهای شهر اهواز در سال 92)

Abstract

رشد اقتصادی و گسترش صنعت و افزایش بهره­وری با افزایش فرصت­های زندگی همراه بوده است. فرصت­های زندگی شامل تمام امکانات و تمهیداتی است که در کل چرخه زندگی فرد وجود دارد (هیلر 1969 : 249). به موجب این توسعه برخی از مردم از فرصت­ها و شانس­های بیشتر و بهتری برای زندگی برخوردار می­شوند.این نوشتار سعی دارد به این پرسش پاسخ دهد آیا خاستگاه اجتماعی افراد می­تواند در بهره­مندی یا محرومیت از فرصت­های زندگی تاثیرگذار باشد؟ آیا همه افراد به این فرصت­های زندگی دسترسی دارند؟آیا طبقات اجتماعی خاصی به این فرصت­ها دسترسی دارند؟بنابر گستردگی حوزه موضوع مورد پژوهش از چارچوب نظری تلفیقی برای بررسی بهتر و دقیق­تر موضوع استفاده شد که به صورت ترکیبی از نظریه­های جامعه­شناسان کلاسیک همانند مارکس ،وبر و نظریه‌های جامعه‌شناسان معاصر شامل گیدنز، بوردیو و رابرت پاتنام است. این پژوهش با روش توصیفی از نوع پیمایشی به اجرا درآمد. جامعه آماری شامل کلیه سرپرستان خانوارها در شهر اهواز است. حجم نمونه طبق فرمول کوکران 384 نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه­ای متناسب با حجم نمونه در نظر گرفته شد. یافته­های تحقیق نشان­دهنده­ی وجود رابطه­ی معناداری بین گرایش مذهبی، اعتماد اجتماعی، رضایتمندی سیاسی، سبک زندگی، قشر اجتماعی، مشارکت اجتماعی و خاستگاه اجتماعی و قومیت با متغیر وابسته (فرصت­های زندگی) است.