بررسی عوامل تحکیم رابطه انسان و فضاهای شهری با تاکیدبر امنیت عابران درپیاده راهها(نمونه موردی: خیابان سلمان فارسی شهر اهواز )

Abstract

شهر یک سیستم فضایی است که عناصر آن نسبت به همدیگر در ارتباط می باشند و به دلیل ساختار سیستمی آن، روابط متقابل پیچیده ای بین سیستم حمل و نقل شهری و محیط اجتماعی و کالبدی آن وجود دارد .قابلیت های مهم ایجاد پیاده راهها با رویکرد افزایش امنیت در شهرها ، برقراری تعاملات اجتماعی میان شهروندان، افزایش عوامل تحکیم کننده رابطه انسان و فضاهای طبیعی و مصنوعی حرکت در پیاده رو از جمله تجهیزات و تسهیلات کالبدی برای حرکت سالم و لذت بخش و باامنیت کامل پیاده روی کنند.بدین ترتیب توسعه پیاده راهها، فضاهای جدیدی را برای فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی درشهرها ایجادمی کنند. بنابراین ،هدف اصلی این بررسی عوامل تحکیم رابطه انسان و فضاهای شهری با تاکیدبر امنیت عابران درپیاده راهها (نمونه موردی: خیابان سلمان فارسی شهر اهواز ) می باشد. ماهیت این پژوهش نظری-کاربردی و روش مطالعه آن توصیفی- تحلیلی می باشد. اطلاعات اولیه با استفاده از منابع کتابخانه ای به دست آمد و سپس مطالعات میدانی حول موضوع با استفاده از منابع مختلف از جمله نظر کارشناسان شهری و نیز شهروندان با تکمیل پرسشنامه، برای اخذ نظرات و دیدگاههای عابران محدوده مورد مطالعه پرسشنامه ای طراحی گردید .نمونه آماری در این پژوهش تعداد 400 نفراز شهروندان شهر اهواز در محدوده مورد مطالعه بوده است. برای بررسی اطلاعات و همچنین تجزیه و تحلیل آن ها در مراحل مختلف کار از نرم افزار های SPSS،Excel،Arc GIS استفاده شده است. مهم ترین یافته های این پژوهش عبارت اند از توجه ویژه به عوامل تحکیم کننده همانند ایجاد و توسعه امنیت فضای شهری و استراحتگاه تفریحی و سرگرم کننده در امتداد خیابان است .اصلاح و باززنده سازی کالبدی مسیر پیاده راه ( شامل کف سازی ها، بدنه سازیها ...) و مبلمان مانند نیمکت ها برای استراحت عابرین و گفتگوی عابران می تواند به ارتباط و تحکیم بیشتر شهروندان به همراه امنیت بیشتر با فضاهای محدوده مورد مطالعه منجر گردد.