جایگاه قدرت نرم در بسترهای غافلگیری راهبردی جمهوری اسلامی ایران

Abstract

تأمین و تضمین امنیت در فضای بروز و ظهور تهدیدهای گوناگون در نظام امنیت متحول شده جهانی، اولویتی مهم برای تمامی دولت‌ها است. در چنین فضایی، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان نظامی ضدسلطه در معرض تهدیدهای متعارف و غیرمتعارف گوناگون از سوی کنشگران منطقه‌ای و غیرمنطقه‌ای است، تهدیدهایی که درک درست آن‌ها از اهمیتی غیرقابل‌انکار برای دستگاه امنیتی و سیاست خارجی کشور برخوردار است. در توضیح شیوه بروز این تهدیدها باید گفت که آن‌ها دقیقاً با شناخت خلأهای راهبردی و ضعف‌های استراتژیک در حوزه­های اقتصادی، سایبری، دفاعی و... سعی می‌کنند تا ضربه را به همین نواحی وارد کرده و با اقدامات ایذایی و چندبعدی، دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران را دچار نوعی غافلگیری راهبردی کنند. بر این اساس، سؤال این پژوهش آن است که قدرت نرم چگونه می‌توان سبب غافلگیری راهبردی شود؟ در پاسخ به این پرسش، فرضیه این پژوهش این‌گونه مطرح می‌شود که شناخت درست از ضعف‌های موجود در حوزه‌های اقتصادی، سایبری و دفاعی و تقویت زیرساخت‌های دفاعی در این حوزه‌ها، دو گام مهم در جهت جلوگیری از بروز غافلگیری راهبردی می‌باشند. یافته‌های این پژوهش نشان از آن دارد که قدرت نرم با تأثیر بر دپیلماسی و نفوذ بر فضای فکری اجتماع سبب به وجود آمدن غافلگیری برای نظام سیاسی می‌شود. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از تجزیه‌وتحلیل داده‌های به روش کتابخانه‌ای انجام شده است.