تفکیک فاز‌های تنش دیرین با استفاده ازداده‌های سطوح لغزش گسلی در منطقه خلخال

Abstract

در این پژوهش، تفکیک فازهای تنش دیرین در منطقه خلخال با استفاده از تحلیل تنش دیرین بر پایه مطالعه داده لغزش گسلی ناهمگن و خطواره‌های لغزشی مربوطه صورت گرفته است. این داده‌ها از واحد‌های‌سنگی ژوراسیک، کرتاسه و ائوسن برداشت شده است. برای تعیین سوی لغزش، از شاخص‌هایی چون جدایش چینه‌ای‌ شاخص‌های ریخت‌شناسی سطح گسل، شکستگی‌های مزدوج، شکاف‌های کششی استفاده شده است. داده‌های صحرایی به کمک روش تحلیل برگشتی بررسی و مورد تفکیک قرار گرفت و مشخص شد که رژیم تنش امتدادلغز رژیم چیره در منطقه است. با انجام تفکیک فازهای تنش و مقایسه نتایج آن با داده‌های صحرایی و لرزه‌ای مشخص شد که رژیم تنشی سوم با محور 14دƒ2"> قائم و محور کشش شمال خاوری- جنوب باختری با داده‎های لرزه‌ای انطباق دارند و مربوط به فاز تنشی جدید حاکم در منطقه است. رژیم‌های تنشی اول و دوم با راستای شمال باختر- جنوب خاور و شمالی- ‌جنوبی مربوط به تنش دیرینه است. بررسی‌ها مختلف شامل تحلیل نمودار گل‎سرخی برای گسل‌های برداشت شده در هر محدوده و تحلیل آرایش ساختارهای موجود در منطقه، نشان می‌دهد عملکرد گسل‌های منطقه بیشتر به‌صورت امتدادلغز و امتدادلغز با مؤلفه عادی و شکل میدان ‌تنش فازهای تفکیک شده در منطقه دوکی‌شکل است.