شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر بر توسعه ی سطح امنیت اجتماعی: با تأکید بر نقش مدیران نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (کلانشهر اهواز)

Abstract

هدف اساسی پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه امنیت اجتماعی به روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) است. این تحقیق بر اساس هدف کاربردی بوده و از آنجا که به دنبال دستیابی به اطلاعاتی است که با کمک آن ها می توان موضوع تحقیق را به خـوبـی شناخت، بر حسب نحوۀ گردآوری داده ها اکتشافی است که به روش دلفی و تحلیل سلسله مراتبی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را خبرگان و مدیران نیروی انتظامی شهر اهواز تشکیل می دهد. با توجه به ماهیت روش دلفی فازی و با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند، 20 نفر از مدیران نیروی انتظامی در شهر اهواز انتخاب شدند. پس از مطالعه ادبیات تحقیق، عوامل مؤثر بر توسعه امنیت اجتماعی در قالب یک مدل در سه طبقه (عوامل بازدارنده، عوامل نگهدارنده و عوامل پیش برنده) شناسایی شدند. به منظور جمع آوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه استفاده شده است. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه های دلفی و پرسشنامه مقایسات زوجی جمع اوری شد. پرسشنامه امنیت اجتماعی (با چهار مؤلفه: امنیت جانی، امنیت مالی، امنیت عاطفی و امنیت ارتباطی)، و پرسشنامه عوامل شناسایی شده (شامل: عوامل اجتماعی، عوامل مذهبی، عوامل فرهنگی، سلامت روحی و جسمی، رفاه اقتصادی، شفافیت در گردش اطلاعات، عملکرد پلیس) طراحی شد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS و Expert Choice انجام گرفت. نتایج حاصل از تحلیل های صورت گرفته حاکی از آن بود که متغیر امنیت اجتماعی در وضعیت متوسط قرار دارد و برای توسعه آن تدابیر و راهکارهای مؤثر ارائه گردید. همچنین نتایج نشان داد عوامل شناسایی شده تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه امنیت اجتماعی دارند. در بررسی میزان اولویت عوامل موثر بر امنیت اجتماعی، وزن رفاه اقتصادی 1.000، عوامل فرهنگی 0.676، عوامل اجتماعی 0.445، سلامت روح و جسم 0.300، عملکرد پلیس 0.196 و شفافیت در گردش اطلاعات 0.130 و نهایتاً عوامل مذهبی 0.099 بدست آمد.