نقد و بررسی جرم انگاری بدحجابی(پوشش) در مقررات کیفری ایران

Abstract

پوشش در تمدن های بشری همواره نشان دهنده فرهنگ، علایق و سلیقه های مردم جوامع بوده است. این امر که پوشش جزیی از فرهنگ ملت هاست به روشنی در موزه های مردم شناسی قابل مشاهده است . امروزه با تحول جوامع و گسترش ارتباطات و تنوع سلیقه ها، گاهی شاهد اقشاری از مردم هستیم که با دلائل مختلف تمایل به رعایت شئونات فرهنگی و عرفی و اعتقادی جامعه خود ندارند این عدم رعایت گاه در پوشش افراد متبلور است، اگر چه در حقیقت افراد در اعمال سلیقه های خود آزاد هستند و این حق از جمله حقوق اساسی شناخته شده برای آنهاست اما این آزادی بی حد و حصر نبوده و این اعمال سلیقه ها نباید با فرهنگ های مورد احترام مردم جامعه در تعارض باشد. مردمی که با رأی خویش در جامعه ای دموکراتیک نمایندگان را به مسند قانونگذاری نهاده اند، برای باید ها و نبایدهای قانونگذار احترام و اهمیت قائلند و آن را مظهر خواست خود می دانند لذا قانونگذار با وضع مقرراتی به تدوین اندیشه ها و آرمان ها جامعه و اعلام آن به افراد می پردازد. اما آیا این وضع مقررات در طی اعصار گذشته و حال همواره به درستی و موافق با فرهنگ و اراده ملت صورت می پذیرد؟ این تحقیق در بردارنده گفتمان قانونگذار ایران در خصوص پوشش مردم و بیانگر مبانی جرم انگاری بدحجابی به عنوان پوششی ناهنجار در جامعه ایرانی– باستانی و ایرانی - اسلامی است جامعه ای که آمیخته با فرهنگی غنی و دینی متعالی است. در همین راستا کلیات و مبانی دخالت حکومت در نحوه پوشش مردم مورد بررسی قرار گرفته و در ادامه نیز به مبانی جرم انگاری پوشش در نظام کیفری ایران می پردازیم.