جرم شناختی سرقت های مقرون به آزار و تهدید (مطالعه موردی شهرستان اهواز بین سال های1391الی 1393)

Abstract

سرقت در هر جامعه همواره به عنوان یکی از معضلات اجتماعی و انتظامی مطرح و بیشترین توان پلیس برای مقابله با این معضل اختصاص داده می شود.در سرقت های مقرون به آزار و تهدید بدلیل استفاده سارق از قدرت فیزیکی و بدنی در ربایش مال و ایجاد آسیب های جسمی و روحی بدلیل همراه بودن با جرایمی چون ضرب و جرح ، تهدید،تجاوز و ... ، که حتی پس از کشف جرم تا مدت های مدیدی رفع نخواهد شد تأثیر مخرب تری بر احساس امنیت در جامعه می گذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی جرم شناختی سرقت های مقرون به آزار و تهدید می باشد. روش تحقیق در پژوهش از نظر نوع و هدف، کاربردی و از نظر روش و ماهیت اجرا،توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی است . جامعه آماری کلیه محکومان جرم سرقت مقرون به آزار و تهدید در محدوده زمانی ابتدا سال1391تا اواخر سال 1393 انتخاب شده، سپس با روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد60 نفر از جامعه آماری به عنوان نمونه بررسی گردیده اند . برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته استفاده می شود.نتایج این مطالعه نشان داد بین نابسامانی محیط خانوادگی،هم نشینی با افراد کج رو،احساس فشار اقتصادی و ناکامی ، محیط مستعد برای ارتکاب جرم ،باورها و اعتقادات سارقان و سوق دادن فرد به ارتکاب سرقت مقرون به آزار و تهدید ارتباط مستقیم وجود دارد .