بررسی میزان آگاهی بزهکاران کانون اصلاح و تربیت از ایدز و راه‌های انتقال آن

Abstract

این بررسی به مطالعه‏ی سطح آگاهی و شناخت مددجویان دختر و پسر کانون اصلاح و تربیت اهواز درباره‏ی بیماری ایدز و راه‏های انتقال آن در سال 1389 می‌پردازد. نمونه‏ی آماری بصورت تصادفی از بین کانون پسران به تعداد 56 نفر و تمام جامعه‏ی آماری کانون دختران به تعداد 158 نفر به عنوان نمونه در چهار حیطه‏ی‌ مجرمان اعتیاد، جرائم منکراتی ـ اخلاقی، سرقت و شرارت انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی ـ اکتشافی و جمع‏آوری اطلاعات و داده‏ها با تکنیک پرسشنامه و مصاحبه‏ی تشخیصی با بزهکارانِ نوجوانِ نمونه می‌باشد. آزمون طراحی شده با طیف لیکرت و 20 ماده‌ای، اجراء که سطح نمرات بین 80 و 20 بوده بدین معنا که بالاترین نمره به منزله‏ی بالاترین میزان آگاهی از بیماری ایدز و طرق انتقال آن است. بررسی دارای چهار فرضیه‏ی اصلی است؛ فرضیه‏ی اول مبنی بر وجود تمایز در سطح آگاهی مددجویان از لحاظ نوع جرم رد گردید. با وجود اذعان به خطرپذیری جرائمی مثل اعتیاد و ا‏َعمالِ منافیِ عفت در درگیری و ابتلاء به بیماری ایدز ولی آزمون آماری نتایج و داده‏ها وجود تفاوت را رد کرده و ملاحظه شد سطح آگاهی این دسته از مجرمان در حد بهینه نبود. فرضیات آماری مبنی بر افزایش سطح آگاهی و شناخت از بیماری ایدز با رشد سواد و سن تأیید گردید. این امر نشانگر نقش تعدیل‌کنندگی و مداخله‏گرانه‏ی مثبت و مؤثر این دو پدیده در شناخت از بیماری ایدز است. فرضیه‏ی چهارم یعنی وجود سطح آگاهی و شناخت بالاتر دختران بزهکار نسبت به پسران تأیید شد؛ که نشان از حساسیت موقعیت دختران و زنان در پیشگیری از بروز اختلال ایدز است.