بررسی برخی عوامل موثر بر کنش‌های فردگرایانه (مطالعه موردی : کلانشهر اهواز)

Abstract

فردگرایی مبتنی بر این واقعیت است که فرد، واحد اصلی واقعیت و معیار نهایی ارزش است. فردگرایی افقی به نوعی از فردگرایی گفته می‌شود که فردیت افراد در عرض هم و در تعامل با هم معنا می‌یابد. در فردگرایی عمودی، هویت فردی از نوع متفاوت بودن و برتری نسبت به دیگران تلقی می‌گردد و استقلال به معنای فردیت متمایز یافته تلقی می‌گردد. در تحقیقات بین فرهنگی، آمریکا و سوئد به ترتیب به عنوان سمبل فردگرایی عمودی و افقی معرفی می‌شوند. روش این تحقیق، پیمایش، با استفاده از ابزار پرسش‌نامه و حجم نمونه 420 نفر است. یافته‌ها نشان می‌دهد که نوع غالب فردگرایی در جامعه‌ی شهر اهواز، فردگرایی عمودی است. نتایج همچنین بیانگر ارتباط معنی‌دار فردگرایی و جنسیت و برخی متغیّرها نظیر تجربه‌های پیشین، پایگاه اجتماعی- اقتصادی و تحصیلات است.