پهنه بندی شیوع مواد مخدر در مناطق شهرداری اهواز با استفاده از سیستم اطلاعات مکانی (GIS)

Abstract

مواد مخدر همچنان در ایران یکی از چالشها و مسائل اجتماعی تلقی می گردد. مساله مورد توجه، دگرگونی جنسیتی و سنی سوء مصرف مواد مخدر، تغییر نوع و ماهیت این مواد است. گسترش رو به رشد شهرنشینی از ریخت افتاده، به موازات حاشیه نشینی، دیگر چالش مهم اجتماعی در ایران است. پیوند این دو مساله، در کلانشهر صنعتی اهواز، باعث بروز نابهنجاری های اجتماعی این شهرستان گردیده و به یکی از مشکلات عمدۀ این حوزه برای دست اندرکاران قضایی، انتظامی و اندیشمندان تبدیل شده است. یکی از ابزارهای مدیریتی برای کنترل و پیشگیری، شناسایی الگوهای مکانی و عوامل مرتبط با آن، استفاده از دانش سیستم اطلاعات مکانی (GIS) می باشد. این تحقیق با هدف بررسی ساختار اجتماعی و فرهنگی جرائم مواد مخدر در مناطق چند گانه اهواز با استفاده از GIS انجام گرفته است. در این بررسی از آزمون های آماری و گرافیک مبنا از جمله آزمونهای مرکز متوسط و آزمون بیضی انحراف معیار، روش درون یابی (آزمون تراکم کرنل) استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل معتادانی است که در یک دوره زمانی یک ساله (بین 90-1389) به کانون اصلاح و تربیت اهواز وارد شده اند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که مهمترین مراکز بزهکاری مواد مخدر در مناطق هم مرز با محدوده اسکان های غیر رسمی است. مناطق کوت عبدالله، لشکرآباد و خشایار در مناطق 5 و 6 شهرداری اهواز از مناطق بحران زا است. همچنین نتایج نشان داد بین میزان بی سوادی و تراکم جمعیت و جرم خیز بودن مناطق یاد شده رابطه مستقیم وجود دارد.