تأملی بر پدیده‌ی تکدّی‌گری‌ و ریشه‌های آن (مورد مطالعه: متکدیان شهر اهواز)

Abstract

پدیده تکدی، مساله شایع در بسیاری از شهرهای جوامع معاصر است و کشور ایران نیز، از بروز این پدیده و پیامدهای ناگوار آن مستثنی نیست. با وجود این‌که آمار و اطلاعات دقیقی از میزان شیوع این مساله در ایران در دست نیست، اما برخی مطالعات صورت گرفته حاکی از گسترش این مساله در شهرهای پرجمعیت‌تر ایران است. اساس مطالعه‌ پدیده‌ی تکدی‌گری در این پژوهش، رویکرد بی‌سازمانی اجتماعی است. در این مطالعه از روش تحقیق پیمایشی استفاده شده و تکنیک گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌ است. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه متکدیان مناطق مختلف شهر اهواز است که به صورت ثابت و سیار از مردم تقاضای کمک مالی می‌نمایند. یافته‌ها حاکی از آن است که بین متغیّرهای وضعیت جسمانی متکدی، سالمندی، وضعیت نابسامان خانوادگی، وضعیت پوشش تأمینی و حمایتی و نگرش به تکدی به مثابه‌ی شغل و تمایل به ادامه تکدی رابطه وجود دارد.