بررسی احساس امنیت و نشاط اجتماعی در بین شهروندان استان خوزستان در سال 1390

Abstract

نشاط و شادمانی، پدیده ای اجتماعی است که نظریه پردازان مختلف عموماً آن را در ارتباط با فرایند نوسازی مورد بررسی قرار داده‌اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان نشاط و همچنین رابطه‌ی آن با احساس امنیت اجتماعی انجام گرفته است. برای این منظور از نظریه‌ی توسعه‌ی انسانی رونالد اینگلهارت به عنوان چارچوب نظری استفاده شده است. جامعه‌ی آماری این پژوهش شامل شهروندان استان خوزستان است که 15 تا 65 سال سن دارند و حجم نمونه 987 نفر می‌باشد که با کاربرد روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای به شکل تصادفی انتخاب شده‌اند. داده‌های این پژوهش در تابستان 90 گردآوری شده‌اند. برای سنجش میزان نشاط نیز از پرسشنامه‌ی جامع آکسفورد پس از انجام آزمون پایایی استفاده گردید. نتایج حاکی از آن است که میزان نشاط اجتماعی در بین 9/1 درصد از پاسخگویان در حد کم و در مقابل 5/19 درصد از میزان نشاط بالایی برخوردارند. همچنین6/78 درصد از پاسخگویان نیز دارای میزان نشاط متوسط هستند. بنابراین به طور کلی می‌توان گفت که پاسخگویان از میزان نشاط متوسط رو به بالایی برخوردار هستند. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون حاکی از آن است که احساس امنیت (در دو بعد جانی و مالی) هم به طور مستقیم و هم به طور غیر مستقیم از طریق اعتماد بین فردی با میزان نشاط اجتماعی رابطه ی مثبت و معنادار دارد. اما متغیر ارزش-های ابراز وجود با نشاط ارتباط معنادار نداشت. همچنین از بین متغیرهای جمعیت شناختی نیز، سن، دارای ارتباط معنادار با نشاط بود.