ارزیابی تاثیر نسل های مختلف توابع تحریک زمان‌دوام در ساختمان‌های فولادی مجهز به میراگرهای جدید اصطکاکی دورانی

Abstract

روش زمان دوام یک روش سریع و کارامد در بحث طراحی بر اساس عملکرد در سازه‌ها است. در این تحقیق، دو سازه 15 و 20 طبقه با ضعف عملکردی در سطح زلزله 475 ساله توسط نسل جدید رکوردهای زمان دوام در نرم‌افزار SeismoStruct ارزیابی شد و نتایج با نسل دوم زمان-دوام و رکوردهای طبیعی زلزله مقایسه شد. منحنی زمان-دوام، عملکرد و زمان دوام سازه با میراگر را در مقایسه با سازه بدون میراگر به خوبی نشان داد. همچنین مشاهده شد رکوردهای نسل چهارم زمان دوام در جابجایی‌های غیرخطی نسبت به رکوردهای نسل دوم نتایج نزدیکتری به رکوردهای طبیعی مقیاس شده زلزله، نشان می‌دهند و برای قاب‌های مجهز به میراگر که زمان تناوب آنها کمتر از 2 ثانیه بود نتایج دارای دقت مناسبی است در حالی که برای سازه‌های با زمان تناوب بیشتر از 4 ثانیه هنوز کمی اختلاف مشاهده می‌شود. همچنین مشاهده شد پاسخ قاب‌های 15 و 20 طبقه با رکوردهای سری f ، 50% با رکوردهای طبیعی اختلاف دارد در حالی که رکوردهای سری Kd دارای اختلاف کمتر از 20% است. این نتایج، کیفیت و دقت رکوردهای نسل جدید زمان دوام را برای سازه‌های با زمان تناوب کمتر از 3 ثانیه و دارای ضعف در عملکرد را نشان می‌دهد.