تاثیر میکروسیلیس و زئولیت بر رفتار میان مدت بتن خودمتراکم منبسط شونده

Abstract

بتن خودتراکم یک نوآوری در زمینه بتن می‌باشد که باعث رفع یکی از مشکلات اساسی در ساخت سازه‌های بتنی یعنی مشکل تراکم بتن، گردیده است. این نوع بتن با ترکیب جدید و ابداع ابر روان‌کننده موجب شده است که ترکیب یکنواخت در بتن ایجاد شود. در تحقیق حاضر تاثیر افزودنی‌های زئولیت و میکروسیلیس و جایگزینی آن‌ها با بخشی از سیمان به کمک آزمایشات خواص مکانیکی شامل مقاومت فشاری، کششی، خمشی و امواج فراصوت بر روی نمونۀ شاهد بتن خودمتراکم و بتن خودمتراکم منبسط شونده مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین تغییر شکل کوتاه مدت حاصل از جمع‌شدگی بتن خودتراکم در اثر خشک شدن برای دورۀ 210 روزه پس از ساخت نمونه‌ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشگاهی به دست آمده نشان داده است که پوزولان‌های میکروسیلیس و زئولیت سبب بهبود در ریزساختار بتن‌های مورد مطالعه شده که این امر باعث بهبود در خواص مکانیکی می‌گردد. در حقیقت جایگزینی سیمان با پوزولان‌ها سبب شده که قسمت‌های ناحیه انتقال نمونه‌ها بهتر و متراکم‌تر شوند. همچنین نتایج آزمایش جمع-شدگی نشان می‌دهد که پوزولان‌های زئولیت و میکروسیلیس منجر به کاهش قابل توجهی در جمع شدگی خشک می‌‌شوند. جمع-شدگی خشک بتن حاوی 15 درصد زئولیت و 5/7 درصد میکروسیلیس نسبت به بتن شاهد حاوی مواد منبسط شونده در سن 210 روز به ترتیب به میزان 32 و 15 درصد کاهش یافته‌اند.