بررسی تأثیرمدل نیازاحتمالاتی پس‌لرزه در شکنندگی فروریزش پل‌های آسیب دیدۀ چند‌دهانه ساده با شاهتیرهای بتنی تحت اثر پس‌لرزه

Abstract

با توجه به احتمال وقوع زلزله‌های بعدی پس از یک زلزلۀ بزرگ، آگاهی از وضعیت سازه‌های آسیب دیده از زلزلۀ اصلی، ضروری است. لزوم اطمینان از وضعیت عملکردی پل‌های بزرگراهی به عنوان حیاتی‌ترین عنصر شبکه حمل و نقل پس از وقوع لرزۀ اصلی بسیار حائز اهمیت است. علاوه بر روش‌هایی مانند بازرسی میدانی پس از زلزله و تعیین میزان خرابی اجزای پل به منظور تصمیم‌گیری در مورد اولویت مقاوم سازی و تعمیر اعضاء، کاهش حجم ترافیک و یا بستن پل، لازم است تا از معیارهایی علمی و غیر‌وابسته به نظر شخصی برای تعیین عملکرد و میزان آسیب وارده بر اجزای مختلف پل با لحاظ نمودن خطر وقوع پس لرزه و احتمال خرابی‌های بیشتر استفاده نمود. در این تحقیق شکنندگیِ پس از زلزلۀ پل‌های بزرگراهی چند دهانه سادۀ شاهتیر بتنی تحت اثر پس لرزه‌های احتمالی با استفاده از دو مدل نیاز پس لرزۀ احتمالاتی تعیین و با یکدیگر مقایسه می شوند. بدین منظور، با استفاده از مدلسازی تحلیلی سه بعدی با در نظر گرفتن جزئیات دقیق مدلسازی اجزای آسیب پذیر پل و نیز لحاظ نمودن منابع مختلف عدم قطعیت، توابع شکنندگیِ پس‌لرزه در سطح اجزاء و سیستمِ پلِ آسیب دیده با توجه حالت خرابی سازه پس از لرزۀ اصلی به دست آمده‌اند. توابع شکنندگیِ پس لرزۀ حاصل از دو مدل نیاز احتمالاتی به کار رفته در این تحقیق، اختلاف کمی با یکدیگر نشان دادند. مطابق با نتایج به دست آمده و با توجه به خطر وقوع پس لرزه، در وضعیت خرابی کم پس از زلزلۀ اصلی نشیمن‌ها آسیب‌پذیرترین اعضاء بوده اند; در حالیکه در حالت خرابی متوسط و شدید پس از لرزۀ اصلی ستون‌ها شکننده ترین عضو بوده‌اند.