بررسی شاخص‌های تعیین آسیب لرزه‌ای در قاب‌های بتنی و معرفی یک شاخص جدید برای تشخیص طبقات آسیب‌دیده

Abstract

مطالعه سازه آسیب‌ندیده که منجر به تشخیص طبقات با پتانسیل آسیب‌دیدگی بیشتر در صورت وقوع زلزله بشود، می‌تواند کمک شایانی در کاهش خسارات ناشی از زلزله داشته باشد. برای این منظور باید بتوان خسارت در طبقه را بر اساس دریافت اطلاعاتی از سازه و به کمک شاخص‌های خسارت تعیین کرد. از این حیث در این مقاله، چند قاب خمشی بتنی در برنامه IDARC مدلسازی شده و تحت تحلیل بارافزون قرار گرفتند. با استفاده از نتایج این تحلیل و نیز مقادیر شاخص خسارت پارک و انگ، 5 سناریوی خرابی مشخص شد. برای پایش خسارت مدل‌ها در این سناریوها‌، در بخشی از مطالعه، خرابی کل سازه به کمک شاخص‌های پارک و انگ، رافایل و میر و نیز تغییر مکان نسبی جانبی (دریفت) بررسی شده و ارتباط بین شاخص‌ها ارائه شد و در ادامه کار به کمک شاخص‌های خسارت در مقیاس طبقه، طبقات آسیب‌دیده مشخص شدند و نتایج با یکدیگر مقایسه شد. از معیار آماری پیرسون نیز برای بررسی همبستگی بین داده‌های مربوط به خسارت تیرها و ستون‌های طبقات و نیز معیار دریفت استفاده شد. بر اساس اطلاعات مودال، شاخص خسارت جدیدی به نام MMFDI بر اساس شیب بردار شکل مود و فرکانس ارائه شد و دقت آن در مقایسه با سایر شاخص‌های مودال روی مدل‌های مورد مطالعه بررسی شد. مطالعات نشان داد که دریفت طبقه، شاخص قابل اعتمادی جهت شناسایی طبقه آسیب‌دیده در ساختمان است که همخوانی بسیار مناسبی با شاخص خسارت تیرهای طبقه پارک دارد. همچنین نتایج نشان داد که به کمک شاخص‌های مودال می‌توان طبقه آسیب‌دیده را با دقت خوبی شناسایی کرد که شاخص جدید تعریف‌شده در این مقاله با استفاده از پارامترهای حساس‌تر به آسیب توانست دقت تعیین طبقه یا طبقات محتمل آسیب‌دیدگی را نیز افزایش دهد.