تحلیل حقوقی قتل‏های ناموسی استان خوزستان (بررسی قتل‏های سال 89)

Abstract

این تحقیق با هدف بررسی و تطبیق قتل‏های مبتنی بر انگیزه‏های اخلاقی (ناموسی) در جامعه‏ی خوزستان که غالباً ناشی از عرف حاکم بر جامعه یاد شده می‏باشند با موازین شرعی و قانونی حاکم بر جمهوری اسلامی‏ایران به انجام رسیده است. قتل در جوامع بشری همواره یکی از بزرگ‏ترین معضلات اجتماعی بوده و می‏باشد. یکی از انواع قتل‏ها که می‏توان گفت تأسف بیشتری را برمی‏انگیزد قتل اعضای خانواده به دست یکدیگر است. از حیث جرم‏شناختی و جامعه‏شناختی عوامل متعددی همانند اعتیاد، اختلافات و عدم تفاهم اعضای خانواده، وضعیت اقتصادی و ... می‏توانند در بروز این گونه قتل‏ها نقش داشته باشند که در رسیدگی‏های قضایی و صدور آراء نمی‏توانند توجیه کننده‏ی قتل بوده و قاتل را از مجازات رهایی دهند و نهایتاً در برخی مواقع و تحت شرایط و اوضاع و احوال خاص مقرر در قانون و به تشخیص قاضی پرونده از موجبات تخفیف مجازات محسوب می‏گردند. لیکن در قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 در برخی مواد و تحت شرایطی شاهد تجویز قتل و عدم مجازات قاتل می‏باشیم و از آنجا کلیه‏ی قوانین مقررات می‏بایستی مبتنی بر شرع مقدس اسلام بوده و مخالفتی با آن نداشته باشند؛ می‏توان گفت این موارد مبنایی شرعی داشته و خاصه در کشور ایران بر مبنای فقه امامیه می‏باشند. این مواد، ماده‏ی 630 و تبصره‏ی 2 ماده‏ی 295 قانون یاد شده می‏باشندکه شامل قتل در مسائل اخلاقی می‏گردند هر چند که تبصره‏ی 2 ماده‏ی 295 موارد دیگر را نیز می‏تواند در بر گیرد. در تحقیق حاضر که تحلیلی است بر میزان انطباق قتل‏های ناموسی با مواد یاد شده این نتیجه حاصل گردید که حداقل در قتل‏های خانوادگی واقعه در سال 89 با انگیزه‏ی اخلاقی (قتل ناموسی) هیچیک از این قتل‏ها با مواد یاد شده منطبق نبوده و توجیه‏پذیر نیستند لیکن عرف جامعه مورد تحقیق این‏گونه موارد را مجاز می‏شمارد و در واقع و به طور خلاصه می‏توان گفت در جامعه‏ی تحت بررسی و در مورد قتل‏هایی با انگیزه‏ی اخلاقی عرف بر قانون مقدم است.