کارایی تکنیک های پیشگیری وضعی در جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی (مطالعه موردی: شهرستان اهواز)

Abstract

پیشگیری وضعی از جرم، اقدامات کاهنده فرصتی است که بر انواع خاصی از جرم، مدیریت و بکارگیری درست محیط تأکید دارد. این نوع پیشگیری به طور کلی به عوامل بزهکاری (علت شناسی) توجهی ندارد، بلکه بیشتر به دنبال تغییر وضعیت های پیش جنایی به منظور تأثیرگذاری در تصمیم بزهکاران بالقوه است. تکنیک های پیشگیری وضعی از سوی رونالد کلارک به 25 روش تقسیم بندی می شوند. ما در این پژوهش سعی بر آن داریم تا میزان عملکرد هر کدام از این روش ها را بر روی دسته بندی جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی بسنجیم و مشخص کنیم که آیا می توان از این تکنیک ها در جهت کاهش این جرایم استفاده کرد . این پژوهش از نوع کاربردی میباشد و روش کار به صورت پیمایشی است. آنچه در این پژوهش مورد بررسی قرار خواهد گرفت این است که، روشهای پیشگیری وضعی می تواند در جرایم امنیت و آسایش عمومی تأثیرگذار باشد و اینکه در هر یک از این جرایم چه بازتاب و کارایی میتواند داشته باشد. نتایج بدست آمده نشان داد، تکنیک افزایش زحمت، کاهش مزایای حاصل از جرم، کاهش تحریک و از بین بردن معاذیر تأثیر بسزایی بر جرائم مختلف دارند که شرح آن در بخش نتیجه گیری تحقیق آمده است.