روابط کارگزاران ایران و حکومت انگلیس در خلیج فارس (نمونه موردی: حسین‌قلی‌خان نظام‌السلطنه مافی، 1325- 1274ق./ 1907- 1856م.)

Abstract

<strong><em>اروپاییان در قرن نوزدهم به علت پیشرفت‌های نظامی، اقتصادی و علمی بازیگران اصلی صحنه جهانی محسوب می‌شدند که انگلستان از جمله مهم‌ترین این قدرت‌ها بود. این کشور، همزمان با دوران قاجاریه در منطقه خلیج فارس از قدرت بسیار زیادی برخوردار بود و با اقدامات متعدد و تحمیل قراردادهای گوناگون، درصدد پیشبرد اهداف استعماری و افزایش قدرت خود در منطقه گردید. حسین‌قلی‌خان نظام‌السلطنه همزمان با این دوران و در فاصله سال‌های 1325- 1274ق./ 1907- 1856م.. در جنوب ایران و منطقه خلیج فارس از طرف دولت وقت، مأمور حکومت شده بود. وی در مدت حکومت خود در منطقه خلیج فارس، بارها با انگلیسی‌ها درافتاده و با آنها رویاروی شد. نظام‌السلطنه به عنوان حاکم مناطق جنوب برای حفظ استقلال کشور، تلاش می‌کرد با محدودیت‌های تجاری و گمرکی و ناامن کردن حوزه‌های فعالیت انگلیسی‌ها کار آنان را با دشواری مواجه سازد. چنین به نظر می‌رسد که فعالیت‌های انجام گرفته به دست حسین‌قلی‌خان، از جمله فعالیت‌های سیاسی و اقتصادی وی ضمن آنکه باعث توسعه و پیشرفت منطقه و رونق کار تجار و بازرگانان شده است، مزاحمت هایی را برای انگلیسی­ها فراهم آورده است. مقاله حاضر تلاش دارد به بررسی این موضوع بپردازد.</em></strong>