تحلیل جغرافیایی جرم زنان با استفاده از روش‌های آماری و گرافیکی در شهر اهواز(1393)

Abstract

باافزایشرشدشهرنشینیدربسیاریازنواحیجهان،بویژهدرکشورهایدرحالتوسعهبرمشکلاتونارسایی­هایزندگیشهریافزودهشدهاست.ازجمله­یاینمشکلاتمی­توانبهافزایشجرموجنایتدرشهرهاوناامنیاشارهکرد.هدف اصلی این پژوهش تحلیل جغرافیایی جرم نان در شهر اهواز است. تحقیق حاضر از نوع پژوهش نظری-کاربردی می­باشد. این پژوهش از جمله تحقیقات توصیفی- تحلیلی است ،همچنین اطلاعات مورد نیاز برای پژوهش با روش اسنادی –کتابخانه­ای و مراجعه به نیروی انتظامی به دست آمده است.مدل­های به کار رفته در این تحقیق سه مدل، کرنل،کریجینگ و بیضی انحراف معیار که از مباحث مربوط به آمار فضایی می باشند.یافته­های پژوهش نشان می­دهد که توزیع جرم از الگوی مشابهی در تمام سطح شهر پیروی نمی­کند. به طوری که تعداد جرایم با روند افزایشی از کلانتری­های مرکزی شهر به سمت کلانتری­های حاشیه شهر، بیشتر شده است. مهم ترین کانون­های جرم خیز در محدوده کلانتری­های 15، 19، 27 و 33 قرار دارند که به ترتیب کوی انقلاب (کمپلو شمالی و جنوبی)، کوی علوی (شیلنگ آباد، عین دو، ملاشیه) و شهرک رزمندگان، کوی مجاهد و معین زاده (کریشان، چنیبه و جنگیه) و پردیس را پوشش می­دهند. که اکثر این مناطق حاشیه نشین هستند. همچنین یکی دیگر از محدوده­های کلانتری که میزان جرم در آن بالا بوده است کلانتری 36 می­باشد، که مناطق کیانپارس و کیان آباد را تحت پوشش می­دهد.