بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر پیش‌گیری از جرم (مورد مطالعه: جوانان شهرستان شهریار)

Abstract

وجود انواع جرایم مانند سرقت، قتل و نظایر آن در یک جامعه، معلول ناسازگاری‌های اجتماعی و نحوة تعامل افراد جامعه با یکدیگر، نوع شبکه‌های روابطی که بین آنها شکل می‌گیرد، ارزش‌های حاکم بر این روابط و مهم‌تر از همه نحوة مشارکت افراد برای حل مشکلات متقابل است، به تعبیر دیگر کاهش یا تغییر سرمایه اجتماعی یک جامعه اثر مثبت و منفی در بروز و ظهور یا کاهش و افزایش میزان نابهنجاری‌ها و جرایم دارند و در تبیین و تحلیل این مسائل و تصمیم‌گیری برای کاهش میزان جرائم و اصلاح و بهبود افراد درگیر و در نهایت داشتن جامعه‌ای سالم، پویا و سعادتمند، لزوم توجه به نحوة تعامل افراد جامعه در زمینه‌های مختلف دارد؛ بنابراین هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر کاهش جرم شهرستان شهریار می‌باشد. این مطالعه از نظر روش تحقیق، پیمایشی از نوع توصیفی - تحلیلی است و از نظر هدف، کاربردی است. جامعه آماری آن، جوانان 30-18 سال شهرستان شهریار می‌باشد که تعداد 200 نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب و شیوه نمونه‌گیری غیر احتمالی در دسترس، و ابزار پژوهش، پرسش‌نامه و مصاحبه می‌باشد که روایی ابزار به‌صورت شکلی و صوری با مراجعه به متخصصان، و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ 82/0 به‌دست آمد. یافته‌ها نشان داد میزان سرمایه اجتماعی و ابعادش(مشارکت اجتماعی، هم‌بستگی، تعامل گروهی، اعتماد اجتماعی) در بین مجرمان و غیر مجرمان تفاوت معنی‌دار دارد، البته این میزان در مجرمان کمتر از غیر مجرمان بود. هم‌چنین نتایج تحقیق، حاکی از رابطه معنی‏دار و منفی بین سرمایه اجتماعی ( اعتماد اجتماعی، هم‌بستگی اجتماعی، مشارکت اجتماعی و تعامل گروهی ) با شاخص میزان جرم است؛ یعنی اعتماد متقابل بین افراد جامعه، تعامل گروهی مثبت، هم‌بستگی اجتماعی بالا و سطح خوب مشارکت اجتماعی، میزان جرم در جامعه را کاهش‏ می‌دهد.