کاهش آسیب‌های اجتماعی از طریق رویکرد امنیت اجتماعی

Abstract

امنیت اجتماعی همواره به‌عنوان یکی از نیازهای اساسی هر جامعة انسانی مطرح بوده است؛ زیرا وجود این پدیده در سطح جوامع، نظم و بقاء را به‌عنوان مهم‌ترین کارکرد اساسی خود به‌وجود می‌آورد. نقش امنیت در هر سطحی و با هرگونه بُعدی در بسترسازی توسعة جوامع انسانی، زمینهسازی برای سعادت دنیوی و اخروی بشر را برای شهروندان هر جامعه‌ای فراهم می‌کند. آسیب‌های اجتماعی یکی از معضلات اصلی از بردن امنیت جامعه و ایجاد ناامنی در جامعه است. آسیب‌های اجتماعی در ابتدا از فرد شکل می‌گیرد، سپس معضلات آن گریبانگیر جامعه می‌شود. در اصل تأثیر مستقیم آن بر خانواده که مهم‌ترین و اولین گروه شکل‌گیری جامعه است، می‌باشد. امروزه مفهوم امنیت از نظر صوری و ظاهری در اجتماع از معنی فقدان جرایم و آسیبها فراتر رفته و شامل موارد و مصادیقی از نظر روحی، اخلاقی، بهداشتی، اقتصادی، همچنین دربرگیرنده ثبات و نظم واقعی و عقلانی در اجتماع شده است که از آن به امنیت اجتماعی تعبیر می‌شود؛ لذا می‌توان اظهار داشت که هر چه میزان توسعهیافتگی یک جامعه بیشتر باشد، ضریب امنیت اجتماعی نیز افزایش مییابد و به موازات آن نرخ جرم، جنایت و آسیب‌های اجتماعی کاهش می‌یابد. این مقاله در صدد تحلیل تأثیرات امنیت اجتماعی و نقش آن در کاهش نرخ آسیب‌های اجتماعی است. روش مورد استفاده در ا ین تحقیق برای جمع آوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل آنها کتابخانه‌ای و ا ستفاده از داده‌های ثانویه دیگر مراجع معتبر علمی در حوزه‌های میدانی است. روش تحقیق در سازماندهی و انجام تحقیق، توصیفی و تحلیلی است و تلاش می‌گردد با استفاده از اصول منطقی و علمی به تبیین و توصیف دقیق پدیده‌های مورد بحث پرداخته شود. از این منظر تحقیق ما توسعه‌ای و نظری و تا حدودی کاربردی است. درنهایت این پژوهش به رابطه میان امنیت و کاهش آسیب‌های اجتماعی پرداخته و بیان می‌کند که تحلیل و نتیجه این نوشته بر دو مدل استوار می‌باشد. بر پایه مدل شماره یک متغیرهای متعددی در ابعاد امنیت یا وضعیت ناامنی در جامعـه نقش دارند و مدل شماره دوم تبیینکننده روابط میان توسعه، امنیت و آسیب‌های اجتمـاعی اسـت. قضـیه عمومی این مدل بر این اصل تأکید می‌ورزد که ارتقای امنیت اجتماعی، به سامان اجتماعی و به تبع، کاهش نرخ جرایم و آسیب‌های اجتمـاعی می‌انجامـد.