بررسی تأثیر حضور غیر قانونی اتباع افغان برامنیت درحوزه استحفاظی شهرستان شهریار در سال91

Abstract

پدیده مهاجرت مردم افغانستان به کشورهای همسایه بهویژه ایران که یکی از اشکال مهاجرت بین‌المللی می‌باشد، در سه دهه اخیر روند صعودی داشته است. این نوع مهاجرت ازآن نظر که زاییده عوامل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مؤثر می‌باشد، قابل توجه است. آغاز مشکلات و مسائل اجتماعی در افغانستان همزمان با فروپاشی ساخت سنتی ـ مبتنی بر سلطنت و رعایت قوم پشتون ـ و اعلام جمهوری در سال 1352 در این کشور است. تجاوز شوروی به این کشور سبب شد اقوام مختلف مانند: هزاره‌ها، تاجیک، ازبک و پشتون، هر یک بهنوعی فریاد خودمختاری سردهند و فرآیند جداییگزینی خود را از سایر اقوام آغاز کنند. درنتیجه ساختی جدید و پراکنده از قدرت در افغانستان ایجاد شد که بر دامنه مشکلات این کشور افزود. رویارویی‌ها و رقابت‌های قومی برای کسب قدرت در این کشور منجر به مهاجرت افراد زیادی از افغانستان بهسوی کشورهای دیگر به‌ویژه ایران شده است. بعد از فروپاشی شوروی سابق و کناره‌گیری این کشور از صحنه وقایع کشورهای همسایه، اوضاع افغانستان رو به بهبودی نهاد.اما دیری نپایید که برتریجوییهای قومی و مذهبی، همچنین قدرت‌طلبی‌های حزبی ا‌فراطی در عقاید غیراصلی، با عنوان طالبان این کشور را به نام مذهب اسلام، صحنه جنگ‌های خونین داخلی کرد. یکی از پیامدهای مهم جنگ داخلی در افغانستان کوچ یا مهاجرت تعداد زیادی از مردم این کشور شد. همچنین بعد از ورود ایالت‌متحده و اشغال نظامی توسط دولت مزبور، امنیت بهطور کامل رخت بربست و مهاجرت، بیرویه و فراوان‌تر گردید. با تشکیل دولت اتحاد ملی، هر چند وضعیت آرام‌تر شده، ولی بهتر نشده از آن‌جا که از جمله پیامدهای مهاجرت به کشوری که خود، تازه از بستر بسیاری از مشکلات با بحران انقلاب و نیز شروع جنگ و بعد از آن، مشکلات اقتصادی و امثال آن مواجه بوده است، مهاجرت این گروه نیز سبب فقر بیشر و بزهکاری اتباع افغان‌ها در ایران شد. با توجه به عبور غیر قانونی اتباع افغانی به کشورمان در دهه‌های اخیر و با عنایت به اینکه این دسته از از آوارگان، سال‌های سال در کشورمان ماندگار شده و بیشتر با زنان تبعه کشور خود یا بیگانة غیر ایرانی یا زنان ایرانی ازدواج نموده‌اند و کمتر زنان افغان با مردان ایرانی ازدواج و صاحب فرزند و خانواده شده‌اند و فرزندان آنان بهگونه‌ای تبعه ایران نام گرفته‌اند و بیشتر آن‌ها از نظر اقتصادی فقیر و در منطقه‌های حاشیه شهرهای ایران زندگی می‌کنند که علل بعدی موجبات بزهکاری را فراهم نموده(محیطی، اقتصادی) و مهاجران اندکی که بهتازگی بهصورت غیرقانونی داخل کشور سکونت گرفته‌اند، بدون هیچ مدرک هویتی در بسیاری از مناطق شهرشهریار زندگی می‌کنند و بهدلیل نبودن واپایش و زیرنظر نداشتن آنان، این اتباع بیهیچ مدرک شناسایی، آزادانه، در شهر سکونت دارند و بهدلیل نداشتن مدارک هویتی، بیشتر آن‌ها مرتکب بزهکاری‌های فراوان می‌شوند که اکثر مقامات مسئول از این دسته از مهاجران غیرقانونی ترس و واهمه دارند؛ زیرا دسته دیگر که بهصورت قانونی با داشتن مدارک اقامتی چه موقت یا دائم، بهصورت منسجم‌تر، و در قالب یک مرجع هدایت شده‌ای قرار گرفته‌اند، سبب برهم زدن نظم کاری و چالش‌هایی شده‌اند که می‌توانند معضل امنیتی برای شهرستان باشد که دراین تحقیق سعی شده راهکارهای واپایشی انتظامی برای ساماندهی و جلوگیری از اقدامات غیرقانونی این افراد در پیکره اجتماعی شهرستان شهریار پیشنهاد گردد.