رفتار تغذیه ای لارو ماهی فلاور (Blood Parrot × Texas Cichlid) با تغذیه ازCeriodaphnia quadrangula و ناپلیوس Artemia franciscana در شرایط روشنایی و تاریکی

Abstract

استفاده از غذاهای پلانکتونی به خصوص زئوپلانکتون نقش مهمی در دوران آغازین تغذیه لاروی دارد. یکی از مهم­ترین روش­ها در ارزیابی عملکرد تغذیه­ای لاروها، اندازه گیری میزان بلع است. در این مطالعه لاروهای 20 و 40 روزه ماهی فلاور (به ترتیب 6 و 18 میلی گرم وزن خشک) با سه طعمه زنده زئوپلانکتونی شامل <em>Ceriodaphnia quadrangula</em>، ناپلیوس <em>Artemia franciscana</em>و ترکیبی از مخلوط برابر (با نسبت 1:1 از نظر تعداد) در سه تراکم 2، 5 و10 طعمه در هر میلی لیتر در شرایط تاریکی و روشنایی تغذیه شدند. نتایج نشان داد نرخ بلع <em>C. quadrangula</em> در تراکم 2، 5 و 10 طعمه در میلی لیتر برای لاروهای 20 روزه فلاور به ترتیب 05/37، 68/11 و 13/16 در شرایط روشنایی و 82/83، 73/18 و 26/22 طعمه بر ساعت به ازای هر لارو در شرایط تاریکی است؛ در حالی که برای لاروهای 40 روزه به ترتیب 92/17، 76/60 و 62/23 در شرایط روشنایی و 79/29، 35/58 و 23/37 طعمه بر ساعت در شرایط تاریکی بدست آمد. از سوی دیگر نرخ بلع ناپلیوس <em>A. franciscana</em>برای لاروهای 20 روزه فلاور 2/139، 13/158 و 200 در شرایط روشنایی و 72/36، 7/53 و 81/192 طعمه برساعت در شرایط تاریکی در حالی که در لارو های 40 روزه 79/117، 22/181 و 241 در روشنایی و 17/125، 4/89 و 26/128 طعمه بر ساعت بدست آمد. نتایج نرخ بلع طعمه مخلوط در لارو 20 روزه 35/40، 51/41 و 75/41 در روشنایی و 98/56، 72/25 و 93/18 طعمه بر ساعت در شرایط تاریکی بود در حالی که در لارو 40 روزه به ترتیب 3/143، 57/183 و 84/180 در روشنایی و 15/112، 25/181 و 29/205 طعمه بر ساعت بدست آمد. با افزایش تراکم و افزایش سن لاروها میزان بلع افزایش یافت. نرخ بلع ویژه <em>C. quadrangula</em>، ناپلیوس <em>A. franciscana</em>و مخلوط برابر انها در لاروهای 20 روزه به ترتیب 4/5-5/2 ، 23/2-54/0 و 12/2-87/0 درصد وزنی در ساعت و در لارو 40 روزه 27/5-37/1 ، 88/0-34/0 و 85/1-7/0 درصد وزنی در ساعت بود. شاخص انتخاب (ٍElectivity index, E) برای طعمه مخلوط با افزایش سن لاروها تمایل کمتر به مصرف ناپلیوس آرتمیا دارد. بر اساس رفتارتغذیه­ای لارو ماهی فلاور قابلیت پرورش با هر دو طعمه زنده را دارد اما ناپلیوس آرتمیا عملکرد تغذیه­ای مناسب­تری داشت.