مطالعه آلودگی میکرو پلاستیک‌ها در پنج گونه از ماهیان غالب خلیج چابهار (استان سیستان و بلوچستان)

Abstract

تقاضای جهانی برای استفاده از پلاستیک­ها به علت کاربردهای فراوان آن رو به افزایش می­باشد. حدود 60 تا 80 درصد از زباله­های محیط دریا را مواد پلاستیکی تشکیل می­دهند. کمبود اطلاعات و پژوهش در مورد وجود آلودگی پلاستیکی و میکروپلاستیکی در آبزیان وجود دارد، بنابراین در تحقیق حاضر، به بررسی فراوانی، توزیع، اندازه، رنگ و نوع میکروپلاستیک‌ها در دستگاه گوارش 5 گونه (10n=) از ماهی‌های سواحل حوزه خلیج چابهار، دریای عمان در بهار 96 پرداخته شد. تعداد کل میکروپلاستیک‌های یافت شده در گونه­های مورد مطالعه متغیر بود و بیشترین درصد شکل میکرو پلاستیک‌ها در دستگاه گوارش ماهی­ها متعلق به فیبر (%55)، قطعات (26%)، گلوله (18%) و فیلم (%1) بوده است. بر اساس نتایج حاصل از آنالیز طیف‌سنجی مادون‌قرمز تبدیل فوریه (FT-IR) از نمونه­های میکروپلاستیک­های پیدا شده نشان داد، شایع­ترین پلیمرهای یافت شده، پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) و نایلون بودند. نتایج نشان داد که تمامی ماهی­های نمونه­برداری شده از خلیج چابهار حاوی میکروپلاستیک بودند. با توجه به اهمیت آلودگی میکروپلاستیکی می­توان با نظارت بر رهاسازی پلاستیک­ها در سواحل گردشگری و ماهیگیری خلیج چابهار به‌عنوان موضوع پیشنهادی مطالعات آتی ارائه گردد.