بررسی فعالیت آنتی‌فولینگی عصاره‌های خیار دریایی (Stichopus herrmanni) در آزمایشگاه و عملکرد آنها در پوشش‌های رزین اپوکسی در محیط دریا

Abstract

توسعه مواد آنتی­فولینگ طبیعی و دوستدار محیط­زیست یک جایگزین مناسب برای حل مشکل جهانی فولینگ دریایی محسوب می­شود. در تحقیق حاضر فعالیت ضد­باکتریایی، ضد­میکروجلبکی، ضد­بارناکل و آنتی­فولینگی عصاره­های غیرقطبی، نیمه­قطبی و قطبی سه بخش مختلف بدن (دیواره بدن، لوله گوارش و درخت تنفسی) خیار­دریایی <em>Stichopus herrmanni</em> بررسی گردید. سنجش فعالیت­ مهاری عصاره­های ان­هگزانی، اتیل­استاتی و متانولی در آزمایشگاه بر علیه پنج سویه باکتری، دو گونه میکروجلبک و لارو بارناکل آزمایش شد. جهت بررسی عملکرد آنتی­فولینگی، عصاره­ها به پوشش رزین اپوکسی اضافه شده و به مدت سه ماه در دریا جاگذاری شدند. براساس نتایج، عصاره اتیل­استاتی دیواره بدن با کمترین غلظت مهاری (MIC) در مقابله با باکتری <em>S. aureus</em> (500/0 میلی­گرم بر میلی­لیتر) و میکروجلبک <em>I. galbana</em> (125/0 میلی­گرم بر میلی­لیتر) و کمترین غلظت کشنده متوسط (LC₅₀)در مقابله با لارو بارناکل (061/0 میلی­گرم بر میلی­لیتر) دارای بهترین عملکرد بازدارندگی در بین عصاره ها بود. در پایان دوره سه ماهه آزمایش، پنل پوشش دهی شده حاوی 4% عصاره اتیل­استاتی دیواره بدن دارای کمترین وزن نهایی (51/5±67/189 گرم) و کمترین درصد پوشش فولینگ (76/74%) در بین همه پنل­ها بود (05/0><em>P</em>). با توجه به فعالیت آنتی­فولینگی مناسب عصاره اتیل­استاتی دیواره بدن <em>S.</em> <em>herrmanni</em>، استفاده از آن به عنوان جایگزین بالقوه طبیعی در رنگ­های آنتی­فولینگ قابل پیشنهاد است.