بررسی اثرات پرورش میگو بر ساختار جمعیت بزرگ بی مهرگان کفزی در خور تیاب، هرمزگان، ایران

Abstract

به منظور ارزیابی کیفی رسوبات از نظر آلودگی، نمونه‌برداری در حوضه آب‎های تیاب بصورت فصلی به مدت یک سال از پاییز 94 لغایت تابستان 95 در چهار ایستگاه شامل ایستگاه اول در دهانه خور تیاب جنوبی، ایستگاه دوم بین تیاب جنوبی و شمالی متمایل به تیاب جنوبی، ایستگاه سوم واقع در شاخه فرعی کانال آبدهی وایستگاه چهارم درانتهای خور صورت گرفت. در طول این بررسی از مجموع 48 بار عملیات نمونه برداری تعداد 32025 فرد بنتوز و میانگین 661±696 فرد در متر مربع متعلق به 88 گونه شناسایی و شمارش شدند. بررسی مکانی تراکم ماکروبنتوزها که در چهار ایستگاه انجام شد نشان داد که ایستگاه چهار واقع در شاخه آبدهی خور با میانگین 1467 فرد در متر مربع دارای بیشترین تراکم و پس از آن ایستگاه سه واقع در شاخه فرعی کانال آبدهی، ایستگاه یک واقع در بین تیاب شمالی و تیاب جنوبی و ایستگاه دو، متمایل به تیاب جنوبی به ترتیب با تعداد 652، 393 و 223 فرد در متر مربع در رتبه‌های بعدی قرار دارند. بررسی شاخص‌ منحنی فراوانی-وزن (ABC) نشان داد که منحنی فراوانی در این شاخص در هر چهار ایستگاه در بالای منحنی وزن قرار دارد و شاخص w-Statistic نیز با مقدار 33/4- در ایستگاه دو دارای کمترین مقدار است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که اگر چه در ایستگاه‌های دور از استخرهای پرورش میگو وضعیت تنوع به مراتب بیشتر از ایستگاه‌های نزدیک به پرورش میگو است ولی مقادیر مربوط به تنوع زیستی نشان می‌دهد که تمام مناطق تحت تاثیر پساب‌های حاصل از استخرهای پرورش میگو هستند.