ارزیابی تروفی بر اساس شاخص کارلسون(TSI) مطالعه موردی:تالاب های دائمی شهرستان پل دختر

Abstract

تعیین میزان تروفی در اکوسیستم­های آبی از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا که افزایش مواد مغذی در همه سطوح اکوسیستم های آبی از جمله تغییر در فراوانی گونه­ها، مهاجرت، کاهش تنوع زیستی و تغییر در ساختار و ترکیب جوامع اثرگذار است. بنابراین باید روش مناسبی برای تعیین وضعیت تروفی یا به عبارتی توان تولید در یک اکوسیستم بکار گرفت. روش­های متداول جهت تعیین میزان تروفی بر اساس سه پارامتر فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی استوار است. شهرستان پلدختر با 11 تالاب به عنوان شهر تالابی ایران مشهور است و از این تعداد 8 تالاب دائمی و 3 تالاب فصلی می­باشند. در این پژوهش برای ارزیابی وضعیت تروفی 8 تالاب دائمی شهرستان پلدختر از نمونه برداری­های ماهانه میزان غلظت فسفرکل(TP)، نیتروژن کل(TN) با استفاده از شاخص تروفی کارلسون(TSI) مربوط به دو فصل تابستان و زمستان 1396 محاسبه گردید.­­ نتایج نشان داد که در فصل تابستان تالاب لفانه 1 در شرایط یوتروفیک، تالاب لفانه 2 در حالت مزوتروفیک حاد و سایر تالاب­ها در تغذیه گرایی مزوتروفیک خفیف قرار دارند و در فصل زمستان با توجه به کاهش دمای هوا و به تبع آن کاهش تبخیر و افزایش ورودی آب­های سطحی و زیر زمینی به تالاب­ها، تمام آنها در شرایط مزوتروفیک خفیف می­باشند. بر اساس میانگین سالیانه شاخص کارلسون تالاب­های لفانه 1 و لفانه 2 در شرایط مزوتروفیک و 6 تالاب دیگر ­در حالت مزوتروفیک خفیف قرار دارند. تالاب­های پارک طبیعت ولی عصر با میانگین سالیانه 3/42 دارای شرایط مزوتروفیک و تالاب­های منطقه تنگ فنی با میانگین سالیانه 08/34 در رده تالاب های مزوتروفیک خفیف می­باشند. در تالاب­های پلدختر بار رسوبی مواد معلق و کدورت آب به دلیل ورود سالیانه مقادیر زیادی رسوب از حوضه آبریز زیاد گردیده است که در نهایت منجر به پیشروی و گسترش گیاهان آبزی در سطح آب و تسریع یوتریفیکاسیون تالاب­ها می­شود.