شناسایی و بررسی برخی شاخص‌های اکولوژیک سیفومدوزهای آب‌های ساحلی خوزستان و هرمزگان(شمال خلیج فارس)

Abstract

آب­های ساحلی استان های خوزستان و هرمزگان از نظر صنایع شیلاتی بسیار حائز اهمیت می‌باشند. با توجه به تاثیری که مدوزها به­صورت مستقیم و غیرمستقیم بر پویایی جمعیت لارو­ماهیان و زئوپلانکتون‌ها دارند، بررسی جمعیتی گونه­های آنها بسیار مهم است. نمونه های سیفومدوز از 6 ایستگاه از آب­های ساحلی خوزستان و هرمزگان در فصول تابستان و زمستان سال 1394 جمع‌آوری گردیدند. نمونه‌برداری با استفاده از تور ترال میگو با چشمه 55 میلی متری صورت پذیرفت. همچنین فاکتورهای محیطی آب در هنگام نمونه برداری در محل اندازه‌گیری شدند. در مجموع 8 گونه مدوز بر اساس صفات ریخت­شناسی مورد شناسایی قرار­گرفتند. گونه <em>Catostylus tagi</em>در هر دو فصل در مناطق مورد بررسی فراوانترین گونهبود. گونه ‌<em>Marivagia stellate</em>و جنس های sp<em>.</em><em>Cyanea</em>و <em>Chrysaora </em>spp. برای اولین بار از آبهای خلیج فارس گزارش شدند. نتایج PCA نشان داد که در مولفه‌ی اول بیش‌ترین همبستگی بین گونه‌های <em>C. tagi</em> و <em>M. stellata</em><em> </em>با دماو در مولفه‌ی دوم بیش‌ترین همبستگی بین sp1‌<em> Chrysaora </em><em> </em>با شوری محاسبه گردید. شاخص تنوع شانون به مقدار جزئی در آبهای خوزستان نسبت به آب های ساحلی هرمزگان بیشتر محاسبه گردید. گونه <em>Crambionella orsini</em> فقط در آب­های ساحلی خوزستان و گونه <em>Cassiopea andromeda</em> فقط در آبهای ساحلی هرمزگان مشاهده گردید.