تاثیر تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه‌ای بر اساس نحوه توزیع میدان الکتریکی و تغییر در فعالیت مغزی

Abstract

تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای (tDCS) پرکاربردترین روش تحریک غیرتهاجمی مغز است که چالش اساسی آن تفاوت‌های بین فردی است که در پاسخ به این تحریک گزارش می‌شود. یک منبع در ایجاد این تنوعات را می‌توان تفاوت در توزیع میدان الکتریکی درنظر گرفت که به دلیل تفاوت در ساختارهای مغزی ایجاد می‌شود. شواهد نشان می‌دهد که میدان ناشی از tDCS می‌تواند فعالیت‌های مغزی را تحت تأثیر خود قرار دهد و باعث ایجاد تغییر در رفتار گردد؛ اما ارتباط بین توزیع میدان و فعالیت‌های مغزی هنوز بررسی نشده است. از این رو در این مطالعه متقاطع دوسو کور، بر روی 14 فرد وابسته به مت‌آمفتامین، tDCS با شدت 2 میلی‌آمپر به قشر پیش‌پیشانی اعمال و قبل و بعد از تحریک، تصویر تشدید مغناطیسی ساختاری و عملکردی برای تعیین توزیع میدان و مشاهده فعالیت مغزی در پاسخ به نشانه های مواد، ثبت شده است. هر فرد با فاصله حداقل یک هفته تحریک الکتریکی را یک جلسه به صورت واقعی و جلسه دیگر به صورت غیرواقعی دریافت کرده‌است. مدل‌های سر مبتنی برروش های المان محدود برای نمایش توزیع میدان شبیه‌سازی شده و آنالیز گروهی نشان داده است که بیشترین میدان در ناحیه پیش‌پیشانی ایجاد می گردد (07/0±3424/0) و دربین افراد از نظر توزیع مکانی میدان تفاوت وجود دارد. داده‌های کارکردی نیز حاکی از آن است که در تفاوت بین پاسخ به نشانه‌های مواد و تصاویری که مربوط به مواد نیستند، تحریک واقعی در مقایسه با تحریک غیرواقعی فعالیت مغزی را در چین گیجگاهی فوقانی و قشر کمربندی خلفی کاهش می‌دهد (0001/0 >P )؛ اما همبستگی معناداری بین شدت میدان و تغییرات فعالیت مغزی به دست نیامده است. در این مطالعه یک روش‌کار برای ترکیب مدل های سر با اطلاعات مربوط به عملکرد مغز ارائه گردیده، این ترکیب اطلاعات تاکنون بررسی نشده و می‌تواند دریچه ای بروی درک بهتر مکانیسم اثر tDCS باشد.