تأثیر تخریب مصنوعی ناشی از سوراخ سوزن سرنگ بر رفتار وابسته به زمان دیسک بین مهره‌ای

Abstract

درک مکانیزم تخریب مصنوعی دیسک به‌کمک مدل­های حیوانی، می­تواند در مطالعة روش­های احیایی و به امید یافتن راهکارهای درمانی، مفید باشد؛ زیرا برای احیای بافت در مدل­های حیوانی، ابتدا نیاز به مدل تخریب‌شدة بافت است. فرآیند تخریب دیسک می­تواند در مدل‌های حیوانی و به‌صورت ایجاد جراحت با سوزن سرنگ شبیه­سازی شود. این در حالی­است که تاکنون پاسخ مکانیکی دقیق دیسک تخریب‌شده به این روش تحت بارگذاری فیزیولوژیک روزانه، به‌خوبی در ادبیات تحقیق مطالعه نشده است. از این‌رو در این تحقیق، از تحلیل‌های اجزای محدود معکوس در ترکیب با تست­های آزمایشگاهی استفاده شد تا به کمک آنها، خصوصیات مکانیکی دیسک­های سالم (8 نمونه) و دیسک­های تخریب‌شده به­وسیلة سوزن سرنگ (8 نمونه) استخراج شود. پس از آن، مدل­های توسعه داده شده برای هر کدام از 16 نمونه تحت بارگذاری دینامیکی روزانه تحلیل شدند. براساس نتایج حاصل، تغییرات جابجایی محوری، فشار بین دیسکی و جابجایی کلی سیال بعد از 24 ساعت در گروه دیسک­های سالم بالاتر از دیسک­های تخریب‌شده بوده است؛ اما بیشینه استرس محوری داخل دیسک در گروه آسیب‌دیده بالاتر بوده است. نتایج به‌دست آمده، همبستگی مناسبی با نتایج دیسک تخریب‌شدة طبیعی جسد انسان دارد؛ درنتیجه تخریب دیسک بین مهره­ای با سوزن سرنگ اندازة 16، روشی ساده و مقرون به صرفه است که می­تواند در شبیه­سازی مکانیزم تخریب دیسک در مدل­های حیوانی اعمال شود.