ارزیابی عددی و آزمایشگاهی روش ترموگرافی در تشخیص غدة تیروئید

Abstract

<span lang="FA">هدف از انجام این پژوهش، بررسی عددی و آزمایشگاهی استفاده از روش عکس­برداری حرارتی (ترموگرافی) برای تشخیص غدة تیروئید در بافت گردن است. برای این کار، ابتدا مدلی واقعی و سه­بعدی از گردن انسان و اندام­های اصلی قرار‌گرفته در آن شامل نای، غدة تیروئید و سرخرگ و سیاهرگ گردنی، بر‌اساس عکس­های گرفته‌شده با استفاده از روش عکس­برداری مقطع نگاری رایانه­ای (سی تی اسکن) از بیمار سالم و بیمار مبتلا به سرطان تیروئید، ساخته می­شود. سپس، از مدل ساخته‌شده برای تحلیل انتقال حرارت در بافت گردن استفاده می­شود. در تحلیل حرارتی غدة تیروئید، به‌عنوان یک منبع حرارتی که گرمای تولیدی در آن تابع دمای لحظه­ای بافت است، در‌نظر‌گرفته می­شود. انتقال گرما نیز در اثر پدیدة جا­به­جایی بین لایة درونی نای و هوای تنفس‌شده، بین سطح پوست گردن و محیط اطراف و همچنین انتقال گرما از سرخرگ و سیاهرگ گردنی، در مدل­سازی لحاظ می­شود. نتیجة مدل­سازی، نقشة حرارتی (ترموگرام) سطح پوست گردن است که نشان­دهندة افزایش دمای 5/0 تا 4/1 درجة سلسیوس ناحیه­ای از گردن در مجاورت غدة تیروئید، برای نمونة سالم است. بررسی تأثیر وجود تودة سلولی سرطانی در بافت تیروئید نیز روی نقشة حرارتی، نشان­دهندة افزایش دمای 7/0 تا 6/1 درجة سلسیوس است، که در اثر متابولیسم بالاتر تودة سرطانی نسبت به بافت سالم رخ می­دهد. برای بررسی عملی کاربردی بودن روش ترموگرافی، ارزیابی آزمایشگاهی روی یک نمونة سالم در شرایط مشابه با مدل­سازی، توسط یک دوربین حرارتی با دقت بالا انجام می­شود. تشابه نقاط سطح گردن با دمای افزایش­یافته در تست آزمایشگاهی با نتایج مدل­سازی، نشان‌دهندة توانایی روش عکس­برداری حرارتی برای تشخیص غدة تیروئید از روی سطح گردن است.</span>