طراحی و ساخت وسیله آزمایشگاهی جهت بررسی اثر پیچش استخوان تیبیا بر روی سطح تماس و فشار وارد بر مفصل تیبیوفمورال زانوی جسد در حالت ایستاده

Abstract

<span lang="AR-SA">هدف از انجام این مطالعه، مقایسه سطح تماس و فشار وارده بر مفصل تیبیوفمورال در حین اعمال پیچش‌های داخلی و خارجی استخوان تیبیا </span><span lang="FA">است</span><span lang="AR-SA">. برای این منظور استخوان تیبیای پای سالم جسد 5 مرد تازه یخ زده با روش استئوتومی از 40 درجه داخلی تا 40 درجه خارجی در گام‌های 10 درجه پیچش یافته؛ سپس در هر مرحله با استفاده از سیستم مکانیکی طراحی شد. به منظور شبیه‌سازی موقعیت استاتیک انسان ایستاده بر روی 2 پا، مفصل تیبیوفمورال هر پا به‌طور جداگانه در حالت فول‌اکستنشن زانو، تحت بارگذاری 400 نیوتن در امتداد محور طولی پا قرار گرفت. سطح تماس و مقدار متوسط و بیشینه فشار وارد بر مفصل تیبیوفمورال با استفاده از فیلم‌های </span><span dir="LTR">Fujifilm prescale</span><span lang="AR-SA">اندازه‌گیری شد. نتایج نشان دادند که سطح تماس‌ها در حین دوران‌ها تغییر چندانی نکرده است. فشار وارد بر کمپارتمنت میانی مفصل تیبیوفمورال، به‌طور قابل ملاحظه‌ای در پیچش‌های خارجی افزایش و در </span><span lang="FA">پیچش‌های </span><span lang="AR-SA">داخلی، کاهش یافت. فشار وارد بر کمپارتمنت جانبی مفصل تیبیوفمورال در حین </span><span lang="FA">پیچش‌های</span><span lang="AR-SA"> خارجی و داخلی، تغییر محسوسی نداشت. تغییر فشار اعمال شده بر بخش میانی تیبیوفمورال در موقعیت‌های </span><span lang="FA">پیچش</span><span lang="AR-SA">ی مختلف استخوان تیبیا، می‌تواند در تغییر سرعت گسترش آرتروز زانو و به‌خصوص در افراد دچار اُستئوآرتریت یک‌طرفه میانی زانو بسیار مؤثر باشد.</span>