بررسی وضعیت خروج آبزیان از بخش های مختلف تور ترال ماهی به روش پاکت در آب های ساحلی چابهار

Abstract

صید ترال در آبهای خلیج فارس و دریای عمان توسط شناورهای کوچک و بزرگ ترالر به منظور صید انواع مختلف آبزیان بکار گرفته می­شود. یکی از مسائل مطرح، میزان و چگونگی فرار آبزیان مختلف از این تور و بررسی راه­های استانداردسازی این روش صید است. این تحقیق با هدف بررسی چگونگی و میزان فرار آبزیان از بخش های مختلف تور ترال طراحی گردید. عملیات نمونه­برداری با نصب چهار پاکت در قسمت­های مختلف تور ترال انجام شد. در پایان شش مرحله تورکشی تمامی محتویات صید داخل پاکت­ها بررسی شد و مورد زیست سنجی قرار گرفت. مقایسه بین چهار پاکت، نشان داد که بالاترین میانگین طولی آبزیان خارج شده از تور برای یال­اسبی سر بزرگ (<em>T. lepturus</em>) با 5/72 سانتی­متر و کمترین میانگین طولی را پنجزاری کج پوزه (<em>S. insidiator</em>) با 2/5 سانتی­متر به ثبت رسیده است. بعلاوه ماهی حسون (<em>S. tumbil</em>) با 226 گرم بالاترین میانگین وزنی و میگوی ببری سبز (<em>P. semisulcatus</em>) با 7/1 گرم کمترین میانگین وزنی را در تمامی مراحل تورکشی به خود اختصاص دادند. بررسی پاکت ها نشان می دهد، که بیشترین میزان فرار (52/64 درصد) از پاکت نزدیک کیسه صورت گرفته است. مقایسه بین پاکت ها نیز نشان دهنده اختلاف معنی داری در میزان فرار آبزیان از چهار پاکت نصب شده بود و بیشترین میزان فرار در قسمت­های نزدیک کیسه تور اتفاق افتاد.