بررسی فلور، شکل زیستی و پراکنش جغرافیایی جنگل‌های کران‌رودی در حاشیۀ رودخانۀ صفارود رامسر در دامنۀ ارتفاعی 350 تا 2400 متر

Abstract

جنگل‌های کران‌رودی ساختار گیاهی متنوعی را براساس انواع مختلف اختلالات از طریق فرایندهای رودخانه‌ای و زمین‌شناختی ایجاد می‌کنند. این اختلالات رودخانه‌ای و زمین‌شناختی در طول جریان آب متفاوت‌اند و موجب ظهور انواع مختلف اجتماعات گیاهی در طول رودخانه‌ها می‌شوند. هدف از این تحقیق، شناسایی فلور، شکل‌های زیستی و پراکنش جغرافیایی گونه‌های گیاهی در طول حاشیۀ رودخانۀ صفارود بین دامنۀ ارتفاعی 350 تا 2400 متر از سطح دریا در جنگل‌های رامسر بود. نتایج حاصل از مطالعات ترکیب رستنی‌ها، وجود 260 گونۀ گیاهی متعلق به 226 جنس و 77 تیره را نشان می‌دهد. دولپه‌ای‌ها با 204 گونه غنی‌ترین گروه‌اند و پس از آن تک‌لپه‌ای‌ها با 41 و نهانزادان آوندی با 13 گونه و بازدانگان با 2 گونه حضور دارند. شکل زیستی غالب گیاهان منطقه، مربوط به همی‌کریپتوفیت‌ها (37/38 درصد)، ژئوفیت‌ها (55/23 درصد) و سپس فانروفیت‌ها (6/18 درصد) است. از نظر کورولوژی، بیشترین سهم مربوط به عناصر اروپا- سیبری (25/23 درصد) و پس از آن چندناحیه‌ای (7/21 درصد)، اروپا- سیبری/ ایرانی- تورانی (6/18 درصد) و اروپا- سیبری/ ایرانی- تورانی/ مدیترانه‌ای (11/15 درصد) است. جنگل‌های کران‌رودی به‌شدت در معرض تخریب به‌ویژه توسط عوامل انسانی قرار دارند، بنابراین برنامه‌ریزی دقیق به‌منظور حفاظت از آنها ضروری است.