تعیین پارامترهای کیفی روسازی راه با استفاده از روش زمین‌نفوذGPR

Abstract

محتوای حفرات آسفالت و رطوبت اساس از ویژگی‌‌های مهم روسازی جاده­ها هستندروش سنتی برایکنترل کیفی روسازی مغزهگیری استاما این روش علاوه بر وقت­گیر و پرهزینه بودن، دارای داده­های نقطه­ای است. یکی از چالش‌هایی که مهندسان راه با آن مواجه‌اند، کنترل این پارامتر با استفاده از روش‌های غیر مخرب است. یکی از روش‌هایی که اخیراً در این زمینه مورد توجه قرار گرفته، روش GPRاست. برخلاف روش‌‌های سنتی،GPR قادر است که با سرعت زیاد و هزینه کم دادههای پیوستهای را از روسازی به‌دست دهد. در این تحقیق درصد حفرات نمونه­های آسفالت و میزان رطوبت نمونه‌های اساس به‌صورت آزمایشگاهی تعیین شده است. سپس ثابت دی­الکتریک نمونه‌‌های آسفالت با استفاده از آنتن 800 مگاهرتز پوششی (Shielded) و نمونه‌‌های اساس با استفاده از آنتن 250 مگاهرتز پوششی به کمک روش بازتاب سطحی محاسبه شده است. درنهایت بین ثابت دی‌‌الکتریک محاسبه شده از روش GPRو درصد حفرات نمونه­ها و همچنین رطوبت اساس به‌صورت جداگانه رابطه‌ای برقرار شده است. نتایج به‌دست آمده به خوبی نشان می دهدکه با افزایش تراکم آسفالت و درصد رطوبت اساس، ثابت دیالکتریک آنها نیز افزایش مییابد. بااین‌حال به علت کوچک بودن سطح نمونه‌ها، نتایج کمّی به‌دست آمده با خطاهایی همراه است. ولی این تحقیق به‌‌خوبی نشان می دهد که چگونه رطوبت اساس و درصد حفرات موجود در آسفالت، به روش GPRقابل بررسی است.