بررسی تجمع زیستی فلزات سنگین مس، روی، آهن و سلنیوم در بافت‌های عضله، کبد و آبشش ماهی سنگسر معمولی (Pomadasys kaakan) در بندر بوشهر

Abstract

فلزات سنگین گروهی از آلاینده­های پایدار و خطرناک هستند که خطر بالقوه برای سلامتی اکوسیستم­ها و موجودات زنده محسوب می­شوند (عسکری­ساری و ولایت­زاده، 1393). این فلزات در اثر عوامل طبیعی مانند فرسایش خاک، سیلاب، چرخش آب اقیانوس­ها و دریاها و یا توسط عوامل مصنوعی از جمله ورود فاضلاب­های صنعتی و انسانی، نشت نفت و گاز به محیط­های آبی منتقل می­شوند (شریف فاضلی و همکاران، 1384). مس، روی، آهن و سلنیوم مورد مطالعه در این تحقیق جزء فلزات سنگین ضروری می­باشند و در غلظت­های پایین برای متابولیسم طبیعی آبزیان ضروری هستند و می­توانند نقش مثبت یا منفی مهمی را در زندگی انسان ایفا نمایند (Ghaedi <em>et al</em>., 2009)، اما افزایش هر یک از این فلزات می­تواند اثرات سمی را نیز به دنبال داشته باشد