بررسی تغذیه کیلکای معمولی در حوضه جنوبی دریای خزر(سواحل استان مازندران)

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> این مطالعه در سالهای 1384-1383 در سواحل استان مازندران انجام شد. نمونه برداریها بصورت ماهانه همزمان با فعالیت لنج های صیادی کیلکا در شب صورت گرفت. میانگین و انحراف معیار طول کل ماهیان کیلکا بین 7±100 تا 5±113 میلیمتر و وزن آنها بین 9/1±0/7 تا 0/1±3/10 گرم نوسان داشت. بیشترین میزان تغذیه در فروردین ماه با تراکم 153±280 نمونه و زیتوده 6/1±9/2 میلیگرم بود که 7 درصد آنرا Acartia و 93 درصد را نوزاد و لارو بالانوس در محتویات معده تشکیل می داد. از اسفند ماه تا شهریور ماه 67 تا 100 درصد تراکم موجودات مربوط به نوزاد و لارو بالانوس بود ولی در فصل پاییز و ماههای دی و بهمن زیتوده تحت تاثیر مقادیر بالای راسته پاروپایان (Copepoda) Acartia spp. بوده است.<br />در فصل بهار با گرم شدن هوا بالانوس تولید مثل می نماید و به همین دلیل نوزاد و لارو آن در جمعیت مروپلانکتون ظاهر شده و در نتیجه در محتویات معده کیلکای معمولی مشاهده شدند. در تابستان بیش از 90 درصد محتویات معده کیلکای معمولی را نوزاد و لارو بالانوس تشکیل داده و با سرد شدن هوا میزان پاروپایان در معده آنها افزایش داشت.