جداسازی و شناسایی فلور باکتریایی و قارچی میگوی پاسفید (Litopenaeus vannamei) در منطقه چوئبده آبادان

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> Litopenaeus vannamei از خانواده Penaiaed و جنسLitopenaeus است که مخازن اصلی آن کشورهای اکوادور، مکزیک و برزیل می باشند (Wyban & Sweeney، 1991). این گونه در سال 1978-1979 بصورت آزمایشی وارد آسیا شد اما از سال 1996 بصورت تجاری به کشورهای چین و تایوان معرفی گردید و بدنبال آن در سالهای 2000-2001 کشورهای ساحلی آسیا نیز شروع به پرورش این گونه نمودند. هم اکنون کشور چین بزرگترین تولید کننده وانامی شده است؛ در سال 2004، 52 درصد از کل تولیدات تمام کشورهای تولید کننده میگو در آسیا، گونه وانامی بوده است (Briggs et al.، 2005). در خصوص معرفی میگوی وانامی به صنعت تکثیر و پرورش کشور، موسسه تحقیقات شیلات ایران در سال 1383 اقدام به ورود این گونه و پرورش آن نمود و نتایج موفقیت آمیزی به دنبال داشت ودر سال 1385 به منظور احیا مجدد پرورش میگو در استان خوزستان اقدام به پرورش این گونه در مرکز آموزش و ترویج میگوی شیهد کیانی (چوئبده- آبادان) گردید.<br />هدف از انجام این تحقیق شناسایی فلور باکتریایی و قارچی از مرحله پست لاروی تا زمان صید است که می تواند اطلاعاتی را در مورد گونه های میکروبی میگوهای سالم در اختیار ما بگذارد و این می تواند گامی موثر در بهبود صنعت پرورش میگو در ایران باشد. بدین منظور از اوایل تیرماه سال 1385 لغایت اواخر شهریورماه 1385 (کل دوره پرورش) بصورت هفتگی و بطور تصادفی از چهار استخر واقع در ایستگاه پرورش میگوی شهید کیانی (چوئبده- آبادان) نمونه برداری انجام گردید. از پست لاروهای انتقالی به منطقه قبل و بعد از ذخیره سازی، تعداد 48 عدد و در مرحله غذادهی تعداد 96 عدد با حداقل استرس، نمونه گیری گردید. سپس نمونه ها با حفظ دمای مناسب آب، به صورت زنده، سریعا به آزمایشگاه میکروبیولوژی پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور منتقل گردیدند. جهت انجام آزمایشات باکتری شناسی و قارچ شناسی از میگوی هموژن در مرحله پست لارو (PL17) و بافتهای آبشش و هپاتوپانکراس در میگوهای با وزن بیش از 2 گرم، از روش تلقیح بر روی محیط کشت باکتری (TSA) حاوی 1.5 تا 2.5 درصد نمک و محیط قارچ حاوی کلرامفنیکل (SDA+C) همراه نمک استفاده گردید. همچنین جهت تشخیص تفریقی از محیطهای انتخابی مانند TCBS (جهت تشخیص ویبریوها) و جهت تشخیص جنس و گونه باکتریها از تستهای بیوشیمیایی مرسوم استفاده گردید (Buller، 2004). پلت های حاوی کشت قارچ روزانه بررسی شده و نحوه رشد و رنگ پرگنه قارچی ثبت گردید. سپس به منظور مشاهده میکروسکوپی نمونه با لاکتوفنل رنگ آمیزی گردید (Murray et al.، 1998).