بررسی امکان پرورش میگوی پا سفید ( (Litopenaeus vannamei در آبهای لب شور زیر زمینی بافق یزد

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> این بررسی شامل نتایج یکی از پروژه های طرح ملی «بررسی امکان معرفی میگوی پاسفید Litopenaeus vannamei Boone، 1931 به صنعت تکثیر و پرورش ایران» است که با هدف مطالعه وضعیت سازگاری این گونه و امکان پرورش آن در مناطق مرکزی کشور جهت پرورش در آبهای داخلی لب شور زیرزمینی در فصل گرم سال انجام شد. در 17 تیر ماه 1384 مجموعاً 120000 عدد پست لارو مراحل 7 و 15 از ایستگاه تحقیقاتی بندرگاه پژوهشکده میگوی کشور به چهار استخر خاکی15/0 هکتاری ایستگاه بافق (9 تا 12) با تراکمهای 17 و 23 عدد در مترمربع با دو تکرار رهاسازی شدند. طی دوره پرورش، شرایط غیرزیستی و زیستی آب کنترل گردید. تغذیه لاروها توسط غذای وارداتی ویژه این میگو انجام گرفت. صید میگوهای پرورشی در روزهای سوم و پانزدهم آبان ماه انجام شد. نتایج حاکی از پایین بودن میزان بازماندگی (2/19 درصد) و رشد نامطلوب این میگوها (2 تا 5/2 گرم هنگام برداشت) بود. با توجه به منشا زیرزمینی آب و براساس نتایج بدست آمده از بررسی شرایط پرورشی و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب منطقه به نظر می رسد مهمترین عامل کم بودن بازده پرورش، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب بوده اند که بر روند پرورش تاثیر مستقیم دارند. تراکم یونهای پتاسیم، کلسیم، منیزیم، سدیم و نسبتهای آنها در آب استخرها، تراکم آهن محلول و اشباع، مس، روی، عناصر سنگین مختلف، مقدار سختی آب، غلظت ترکیبات ازته، همچنین فصل و دوره دمایی نامناسب ذخیره سازی، اختلاف درجه حرارت شبانه روز، از عمده ترین عوامل محسوب می شوند. بعلاوه ساختار نامناسب استخرها و کانالهای ورود و خروج آب، حضور گیاهان مزاحم و بی مهرگان شکارچی و سن پست لارو (7PL) نیز بر بازماندگی و حتی روند رشد اثر منفی داشته است.