اثر شوری های مختلف بر روی رشد و ماندگاری بچه ماهی سفید انگشت ( Rutilus frisii kutum )

Abstract

<span>این تحقیق در ایستگاه تحقیقاتی تکثیر و پرورش آبزیان دریای خزر (پژوهشکده آبزی پروری ) به مدت60 روز در تابستان و پائیز 1384 انجام شد. آزمایشات در مخازن فایبرگلاس 100 لیتری که حاوی 35 عدد ماهی سفید انگشت قد (یک گرمی) با تراکم 5/0 گرم در لیتر انجام گرفت. ماهیان در پنج تیمار شامل: آب شیرین، آب شور با غلظت 4، 6، 8 و10 قسمت در هزار با سه تکرار و در مجموع 15 مخزن آزمایشی بصورت کاملاً تصادفی تقسیم بندی شدند. نتایج نشان دادند که در کل دوره آزمایش شوری های مختلف تاثیری بر میزان تلفات نداشته و همچنین با توجه به آزمون چند دامنه دانکن با سطح اطمینان 95 درصد مشخص گردید که بین تیمار شاهد با دیگر تیمارها و همچنین بین تیمار ppt 4 با تیمارهای ppt 8 و ppt 10 و همچنین بین تیمارهای ppt 6 با ppt 8 و ppt 10 از نظر میانگین ضریب تبدیل (FCR)، نرخ رشد ویژه ‍‍‍ ‍ (SGR) و درصد افزایش وزن (WG) اختلاف آماری مشاهده گردید (05/0P<). نتایج حاصله نشان داد که حداقل درصد افزایش وزن مربوط به تیمار شاهد ( آب شیرین) 73/4±1/39 و حداکثر آن مربوط به تیمار با شوری 10 قسمت در هزار با میانگین 71/2±9/58 گرم و حداقل نرخ رشد ویژه مربوط به تیمار شاهد با مقدار 057/0±549/0 و حداکثر آن مربوط به تیمار با شوری 10 قسمت در هزار با مقدار 028/0±772/0بوده است. حد اقل میانگین ضریب تبدیل غذایی بچه ماهیان سفید مربوط به تیمار با شوری10 قسمت در هزار با مقدار 122/0±93/3 و حداکثر آن مربوط به تیمار شاهد با میانگین 601/0± 60/5 بود. با توجه به نتایج بدست آمده به نظر می رسد، شوری 8 و 10 قسمت در هزار، شوری مطلوب در این مقطع از زندگی بچه ماهی سفید است</span>