بررسی میزان شیوع و شدت آلودگیهای انگلی اردکماهی رودخانه چمخانه لنگرود

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> آلودگیهای انگلی اردک ماهی (Esox lucius) رودخانه چمخاله لنگرود از زمستان 1381 لغایت پاییز 1382 (تعداد= 123 عدد) مورد بررسی قرار گرفتند. اردک ماهیان پس از صید، بلافاصله بصورت زنده به آزمایشگاه منتقل شدند. در آزمایشگاه بعد از زیست سنجی، تعیین سن و جنسیت، اندامهای مختلف ماهی شامل چشم، پوست، آبشش، دستگاه گوارش، عضله و غیره مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج بدست آمده 7 گونه انگل شامل Corynosoma strumosoum، Triaenophorus crassus، Tetraonchus moneneteron، Diplostomum spathaceum، Camallanus lacustris، Raphidascaris acus و Lernaea sp. از اردک ماهی رودخانه چمخاله جداسازی شدند. بیشترین میزان شیوع مربوط به R.acus (37.39 درصد) و کمترین میزان شیوع مربوط به C.strumosum و Lernaea sp. (هریک به میزان 0.81 درصد) بود. بیشترین و کمترین میانگین شدت آلودگی بترتیب متعلق به T.crassus (8.45 عدد) و Lernaea sp. (1 عدد) بدست آمد. بالاترین و کمترین میانگین فراوانی مربوط به R.caus (1.96 عدد) و Lernaea sp. (0.01 عدد) بود. بیشترین و کمترین دامنه تعداد مربوط به R.acus (45-1 عدد) و Lernaea sp. (1 عدد) بود. همچنین از لحاظ فصل، سن و جنسیت تفاوتهایی در آلودگیهای انگلی اردک ماهی مشاهده شد. ضمن اینکه برای اولین بار است که در ایران اردک ماهی بعنوان میزبان جدید انگل C.strumosum معرفی می شود.