تعیین کیفیت سلامت زیستی رودخانه بهمن شیر با استفاده از شاخص های نایگارد-پالمر و ساپروبیک

Abstract

این تحقیق با هدف بررسی میزان تجمع و مقایسه سموم کشاورزی آلدرین، دیازینون و اندرین درعضله خوراکی ماهی های کپور معمولی، اردک ماهی، کاراس، لای ماهی و اسبله ایستگاه های غرب مرکزی و شرق تالاب انزلی و مقایسه آن با استاندارد سازمان بهداشت جهانی انجام شد. میزان تجمع سموم ارگانوکلره در بافت گوشت با استفاده از ماهی توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی مجهز به آشکار ساز الکترون کپچر و سموم ارگانوفسفره با کروماتوگرافی گازی GC/MS اندازه گیری شد. بیشترین غلظت سموم مریوط به دیازینون با غلظت ppb25/20 بود. بیشترین میزان تجمع سموم در اردک ماهی و کم ترین مقدار، در کپور ماهی بود. میزان سموم دیازینون و آلدرین در عضله ماهیان مورد مطالعه در ایستگاه های مختلف تفاوت معنی داری نشان نداد (P>0/05) . اندازه گیری سم اندرین درگوشت 5گونه ماهی در بین 3 ایستگاه غرب ، شرق و مرکزی بیشترین مقدار در ماهی کپور در ایستگاه های غرب و شرق اندازه گیری شد. نتایج به دست امده از اندازه گیری این سم در مقایسه با سایر ماهیان مورد مطالعه معنی دار بود (P<0.05) و همچنین مقادیر به دست آمده از اندازه گیری آلدرین در ماهی کاراس در مقایسه با سایر ماهیان مورد مطالعه معنی دار بود (P<0.05) نتایج نشان می دهد که به دلیل کم تر از حد مجاز بودن این سموم، با توجه به استاندارد های تعیین شده از سوی سازمان بهداشت جهانی، خطری مصرف کنندگان را تهدید نمی کند.