بررسی آزمایشگاهی تاثیر استفاده از ریزدانه و پودر دولومیت به صورت مجزا بر خواص فیزیکی بتن متخلخل

Abstract

استفاده از سیستم بتن متخلخل در مناطق شهری به عنوان یک رویکرد مدیریتی نوین و کاربردی در هنگام بارندگی می‌تواند با خروج و انتقال سریع رواناب سطحی، از مشکلاتی که در پی خواهد داشت جلوگیری نماید. در این تحقیق تاثیر جایگزین کردن کانی معدنی دولومیت در دو حالت ریزدانه و پودر، به ترتیب به عنوان بخشی از سنگدانه مصرفی و در تیمارهای دیگر به عنوان بخشی از سیمان مصرفی، بر روی خواص سازه ای بتن متخلخل بررسی شده است.به منظور استفاده از بتن متخلخل در سیستم مدیریت رواناب شهری، باید مقاومت فشاری و تخلخل مناسب مد نظر قرارگیرد. جهت انجام آزمایش‌‌های سازه ای دو سری نمونه ساخته شده است. نمونه‌های 15×15×15 سانتی‌متر برای آزمایش مقاومت فشاری و نمونه‌هایی با ابعاد 10×10×10 سانتی‌متر جهت مشخص شدن درصد تخلخل ساخته شد. تحلیل های آماری نتایج آزمایشگاهی با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گرفت. برطبق نتایج بدست آمده جایگزین کردن پودر دولومیت به جای سیمان تاثیر قابل ملاحظه ای روی مقاومت فشاری و تخلخل نداشته است. از طرف دیگر استفاده از ریزدانه دولومیت تاحد بسیار خوبی مقاومت فشاری را بهبود داده است. در نمونه هایی که 10٪ ریزدانه جایگزین شده است علاوه بر افزایش مقاومت فشاری، افزایش تخلخل به دلیل ماکانیزم قرار گیری ذرات حاصل شد. همچنین افزودن 30٪ ریزدانه، مقاومت فشاری را 162٪ افزایش داده است. این درحالی است که درصد تخلخل با کاهش شدید مواجه شد.